تاثير آموزش مديريت خشم بر سازگاري ‌اجتماعي، تاب‌آوري و جرئت‌ورزي دانش‌آموزان

زمينه و هدف: اين پژوهش با هدف بررسي تاثير آموزش مديريت خشم بر سازگاري اجتماعي، تا‌ب‌آوري و جرئت‌ورزي دانش‌آموزان شهر ساري انجام شد. روش پژوهش: روش مطالعه نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون-پس آزمون با گروه كنترل است. همچنين اين تحقيق از نظر هدف كاربردي بود. جامعه آماري شامل همه دانش‌آموزان پسر پايه دهم شهرستان ساري كه در سال تحصيلي 1402-1401 مشغول به تحصيل بودند، مي‌باشد. در پژوهش حاضر، از جامعه آماري ذكر شده، به روش نمونه گيري خوشه‌اي چند مرحله‌اي‌، ابتدا از دو ناحيه آموزش پرورش شهرستان ساري ناحيه دو را به صورت تصادفي انتخاب شد و از بين مدارس اين ناحيه، يك مدرسه به صورت تصادفي انتخاب شده و از ميان كلاس‌هاي پايه دهم، يك كلاس 20 نفره به عنوان گروه آزمايش و يك كلاس 20 نفره به عنوان گروه گواه انتخاب شدند. سپس مداخله مديريت خشم در هشت جلسه 90 دقيقه‌اي بر روي گروه آزمايشي اجرا گرديد اما در گروه كنترل مداخله اي صورت نگرفت. از پرسشنامه سازگاري اجتماعي كاليفرنيا (1953)، پرسشنامه جرئت ورزي گمبريل و ريچي (1975) و پرسشنامه تاب‌آوري كانر و ديويدسون (2003) براي جمع‌آوري اطلاعات استفاده شد. از نرم افزار SPSS نسخه 26 براي تجزيه و تحليل داده ها استفاده شد. يافته ها و نتايج: نتايج تجزيه و تحليل كوواريانس نشان داد كه آموزش مديريت خشم بر سازگاري اجتماعي دانش‌آموزان، تاب-آوري دانش‌آموزان و جرئت‌ورزي دانش‌آموزان تاثير مثبت و معناداري دارد.