شماره ركورد
1382481
عنوان مقاله
بررسي رهايش نانو حامل هاي دارويي پايه كيتوسان در درمان تومورهاي سرطاني
پديد آورندگان
كرمي ، محمدحسين دانشگاه صنعتي امير كبير - دانشكده شيمي , عبدوس ، مجيد دانشگاه صنعتي اميركبير - دانشكده شيمي , كرمي ، ماندانا پژوهشگاه پليمر و پتروشيمي
از صفحه
15
تا صفحه
29
كليدواژه
نانوحامل , كيتوسان , سرطان , تومور , رهايش دارو
چكيده فارسي
سامانههاي هدفمند رهايش دارو منجر به كاهش عوارض جانبي در بدن انسان ميشوند و بهدليل افزايش نفوذپذيري، امكان تجمع بهتر داروها در محل تومور سرطاني را فراهم ميكنند. سرعت رهاسازي آهسته براي كاربرد رهايش دارو مناسب است، زيرا ميزان آسيب به سلولهاي طبيعي را كاهش ميدهد و منجر به كاهش عوارض جانبي ميشود. پيوند هيدروژني در محيط بافت سالم، باعث افزايش پايداري ميشود و همچنين ساخت نانوحامل دارويي به روش امولسيوني دوگانه باعث رهايش داروها بهصورت آهسته ميشود. استفاده از نانوذرات بهعنوان حامل دارو نيز بهدليل قابليت حمل دارو به قسمتهاي مختلف بدن در زمان مناسب، بسيار مهم است. استفاده از سامانههاي دارورساني بر پايه نانوذرات بارگذاري شده با عوامل ضدسرطان، روشي موثر براي هدفگذاري سلولهاي سرطاني است. اين سامانهها با قابليت نفوذ بهتر در داخل سلولها، دارو را به صورت هدفمند در سلولها تركيب ميكنند. همچنين، بهدليل افزايش نفوذپذيري (EPR)، امكان تجمع بهتر داروها در محل تومور فراهم ميشود. در سامانههاي دارورساني، افزايش رهايش در محيط سرطاني نسبت به سامانههاي فيزيولوژيكي بهعنوان مزيت براي كاهش سميت بر روي بافت سالم در نظر گرفته ميشود. در اين پژوهش براي اولين بار، پروفايل رهايش نانوحاملهاي دارويي حاوي داروهاي ضدسرطان بررسي شده است
عنوان نشريه
پژوهش و توسعه فناوري پليمر ايران
عنوان نشريه
پژوهش و توسعه فناوري پليمر ايران
لينک به اين مدرک