اثربخشي واقعيت درماني بر سرمايه روان‌شناختي، خودتنظيمي هيجاني و حساسيت اضطرابي در مادران كودكان مبتلا به اختلال طيف اوتيسم

زمينه و هدف: اختلال طيف اوتيسم يكي از اختلالات رشدي عصبي است كه با نقايص مداوم در ارتباطات و تعاملات اجتماعي در چند زمينه مختلف شامل نقص در تعاملات اجتماعي و رفتارهاي ارتباطي غيركلامي همراه بوده است. اين پژوهش با هدف اثربخشي واقعيت درماني بر سرمايه‌ روان‌شناختي، خودتنظيمي هيجاني و حساسيت اضطرابي در مادران كودكان مبتلا به اختلال طيف اوتيسم انجام شده است.يافته ها: نتايج پژوهش نشان داد كه واقعيت درماني بر سرمايه روان‌شناختي، خودتنظيمي هيجاني و حساسيت اضطرابي در مادران كودكان مبتلا به اختلال طيف اوتيسم تأثير معناداري دارد.  واقعيت درماني بر حساسيت اضطرابي تأثير معناداري دارد. واقعيت درماني بر سرمايه‌ روان‌شناختي تأثير معناداري دارد. واقعيت درماني بر خودتنظيمي هيجاني تأثير معناداري دارد.مواد و روش ها: روش پژوهش از نظر روش انجام، شبه‌آزمايشي و طرح آن پيش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه كنترل است. جامعه آماري اين پژوهش مادران داراي كودكان اختلال طيف اوتيسم در شهر رشت بوده است نمونه‌هاي تحت مطالعه به پرسش‌نامه‌هاي 16 سؤالي حساسيت اضطرابي ديكون و والن (2002)، پرسش‌نامه 24 سؤالي سرمايه روان‌شناختي لوتانز (2007) و پرسش‌نامه 63 سؤالي خودتنظيمي ميلر و براون (1999) پاسخ دادند از نرم‌افزار SPSS23 و آزمون تحليل كوواريانس چندمتغيره مانكوا تجزيه و تحليل آماري انجام شد.نتيجه‌گيري: ميانگين نمرات سرمايه روان‌شناختي، خودتنظيمي هيجاني در گروه مداخله تحت واقعيت درماني در مرحله پس‌آزمون نسبت به پيش‌آزمون و گروه كنترل افزايش يافته است. همچنين ميانگين نمرات حساسيت اضطرابي در گروه مداخله تحت واقعيت درماني در مرحله پس‌آزمون نسبت به پيش‌آزمون و گروه كنترل كاهش يافته است.