اثربخشي روان‌درماني تحليلي يكپارچه‌نگر بر واكنش تأملي و مشكلات بين‌فردي افراد مبتلا به نارضايتي جنسيتي

زمينه و هدف: افراد داراي نارضايتي جنستي با مشكلات اجتماعي و روان‌شناختي متعددي روبه‌رو هستند. هدف از پژوهش حاضر تعيين اثربخشي روان درماني تحليلي يكپارچه نگر بر واكنش تأملي و مشكلات بين‌فردي افراد مبتلا به ملال جنسيتي بود.مواد و روش ها: اين پژوهش كاربردي با طرح نيمه آزمايشي، از نوع تك‌آزمودني با خط پايه بود. از ميان مراجعان داراي اختلال ملال جنسيتي كه به پزشكي قانوني استان تهران در سال 1401مراجعه كرده بودند، 4 نفر به روش نمونه گيري در دسترس انتخاب و به مدت 8 ماه تحت درمان تحليلي يكپارچه نگر قرار گرفتند. داده ها در سه مرحله خط پايه، درمان و پيگيري به مدت 9 ماه با استفاده از پرسش‌نامه واكنش تأملي فوناگي (1991) و مشكلات بين فردي بارخام (1996) جمع آوري شدند. به‌منظور تجزيه و تحليل داده‌ها از تحليل ديداري و محاسبه درصد بهبودي استفاده شد.يافته ها: نتايج نشان داد كه در مراحل درمان و پيگيري، نمره كلي واكنش تأملي، افزايش و مشكلات بين‌فردي كاهش معناداري داشته است (P 0.05). شاخص اطمينان واكنش تأملي افزايش و شاخص عدم‌اطمينان كاهش معناداري داشته است كه اين تغييرات در طول زمان پايا بودند. همچنين، اندازه اثر درمان در ابعاد گشودگي، پرخاشگري، حمايت ديگران و وابستگي زياد است. از لحاظ پايابودن تغييرات مي‌توان نتيجه گرفت كه در تمام ابعاد تغييرات، پايا هستند.نتيجه‌گيري: مي‌توان گفت كه روان‌درماني تحليلي يكپارچه نگر مي تواند موجب بهبود واكنش تأملي و كاهش مشكلات بين‌فردي در افراد مبتلا به ملال جنسيتي شود. از اين رو متخصصان سلامت روان مي‌توانند از اين درمان در بهبود بهداشت رواني افراد داراي ملال جنسيتي استفاده كنند.