بررسي تاثير مداخله بر مبناي مدل پرسيد بر رضايت زناشويي پرستاران زن شاغل در بيمارستان كاشاني شهركرد(1402)

مقدمه: رضايت زناشويي از جمله عوامل مرتبط با سلامت روان و استرس شغلي پرستاران است. پژوهش حاضر با هدف تعيين تاثير مداخله مبتني بر مدل پرسيد بر رضايت زناشويي پرستاران زن شاغل در بيمارستان كاشاني شهركرد انجام شد. روش كار: در اين مطالعه نيمه تجربي دو گروه قبل و بعد، 50 نفر(دو گروه 25 نفر) از پرسنل پرستاري زن شاغل در بيمارستان كاشاني شهركرد بر اساس معيارهاي ورود به مداخله به روش نمونه گيري در دسترس و تصادفي ساده به دو گروه تقسيم شدند. ابزار پژوهش، فرم كوتاه پرسشنامه رضايت زناشويي انريچ و پرسشنامه مشخصات فردي بود. براي گروه مداخله 8 جلسه 2 ساعته هفتگي برگزار گرديد و قبل، بلافاصله و 4 هفته پس از پايان مداخله پرسشنامه رضايت زناشويي اينريچ توسط دو گروه تكميل شد. تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از ميانگين، انحراف معيار، آناليز واريانس با اندازه هاي تكراري، آزمون دقيق فيشر، آزمون تعقيبي بونفروني و آزمون ويلكاكسون، آزمون هاي ناپارامتري من ويتني در سطح خطاي 5 درصد و با نسخه ي 26 نرم افزار SPSS انجام شد.يافته ها: ميانگين نمرات رضايت زناشويي در پرستاران گروه مداخله قبل از آموزش 23.90±163.00، بلافاصله بعد آموزش 17.89±179.96 و 4 هفته بعد آموزش برابر 18.75±179.60 و در گروه كنترل قبل از آموزش 13.01±165.56، بلافاصله بعد آموزش 13.85±163.24 و4 هفته بعد از آموزش برابر 13.12±162.32 بود. بر اساس نتايج آزمون ويلكاكسون، نمره رضايت زناشويي در گروه مداخله در حيطه هاي موضوعات شخصيتي، ارتباط زناشويي، حل تعارض، مديريت مالي، فعاليت هاي اوفات فراغت، روابط جنسي، ازدواج و فرزندان، بستگان و دوستان و جهت گيري مذهبي بلافاصله و 4 هفته بعد آموزش بطور معناداري بيشتر از قبل آموزش بود (0.001 p) نتيجه گيري: آموزش مهارت هاي زندگي بر مبناي مدل پرسيد تأثير مثبتي در افزايش رضايت زناشويي پرستاران زن داشت؛ لذا پيشنهاد مي گردد، آموزش مهارت هاي زندگي براي پرستاران متأهل مبتني بر سياستگذاري سلامت به طور دوره اي برگزار شود.