شماره ركورد
1382616
عنوان مقاله
تحليل ساختاري- تفسيري نشانگرهاي عدم اثربخشي نظام دانشگاهي در ايران
پديد آورندگان
داورپناه ، هدايت اله دانشگاه اصفهان - گروه علوم تربيتي
از صفحه
53
تا صفحه
84
كليدواژه
تحليل ساختاري تفسيري , عدم اثربخشي , نهاد دانشگاه , آموزش عالي , ايران
چكيده فارسي
هدف اصلي اين پژوهش، شناسايي و تحليل نشانگرهاي عدم اثربخشي نظام دانشگاهي در ايران بوده است. براي دستيابي به اين هدف از روش آميخته- اكتشافي متوالي طي دو مرحله كيفي و كمي بهره گرفته شد. در مرحله نخست (كيفي) گردآوري اطلاعات از طريق تحليل 12 سخنراني و مصاحبه صاحبنظران و خبرگان دانشگاهي در رسانههاي مختلف صورت گرفت و نتايج نشان داد كه طبق نظر صاحبنظران مهمترين نشانگرهاي عدم اثربخشي نظام دانشگاهي در ايران عبارتاند از: كميتگرايي، عدم اثربخشي پژوهشها، عدم مرجعيت علمي، مدركگرايي، زوال مفهوم شاگردپروري، ناكامي و تنافر منزلتي دانشآموختگان، آشفتگي طبقاتي، آسيبپذيري و كاهش اعتماد عمومي به دانشگاه و دانشگاهيان و گسست دانشگاه از جامعه. در مرحله دوم پژوهش نيز بهمنظور تحليل روابط بين نشانگرهاي شناساييشده و سطحبندي آنها از رويكرد تحليل ساختاري تفسيري (ISM) مبتني بر نظر خبرگان بهره گرفته شد و در نهايت يافتهها نشان داد كه نشانگرهاي عدم اثربخشي نظام دانشگاهي در ايران بر اساس ميزان تأثيرگذاري بر يكديگر در پنج سطح قرار ميگيرند. طبق يافتهها نشانگرهاي سطوح بالاتر به ترتيب سطح از قدرت اثرگذاري بالايي بر سطوح پايينتر برخوردارند و نقش محوري در عدم اثربخشي نظام دانشگاهي در ايران دارند.
عنوان نشريه
پژوهش نامه مباني تعليم و تربيت
عنوان نشريه
پژوهش نامه مباني تعليم و تربيت
لينک به اين مدرک