بررسي تاثير اصلاح وضعيت بدن، بر ميزان دردهاي اسكلتي عضلاني بيماربران در بيمارستان باهنر كرمان

مقدمه: باتوجه به بارز بودن اختلالات اسكلتي عضلاني در كاركنان درماني به خصوص بيماربران، لازم دانستيم با اصلاح وضعيت بدن، ميزان دردهاي اسكلتي عضلاني را در اين كاركنان بررسي نماييم.روش بررسي: مطالعه نيمه تجربي است كه ابتدا پرسشنامه دموگرافيك، پرسشنامه خود ساخته ميزان آگاهي و پرسشنامه نورديك همراه با مقياس نرخ گذاري عددي جهت سنجش ميزان درد هاي مرتبط با اختلالات اسكلتي عضلاني براي كليه شركت كنندگان كامل شد. و سپس مداخلات تئوري و عملي در جهت اصلاح وضعيت بدن با استفاده از متخصصين طب كار، ارگونومي و تربيت بدني انجام شد و مجدد يك ماه و شش ماه بعد، پرسشنامه ها تكميل و داده ها جمع آوري گرديد. در پايان تجزيه و تحليل داده ها با نرم افزار SPSS نسخه 24 انجام شد.نتايج: آمار توصيفي نشان مي دهد كه مداخلات در جهت اصلاح وضعيت بدن باعث كاهش ميانگين نمرات ميزان درد براي اعضاي مختلف بدن بيماربران مي شود و بارزترين اختلال اسكلتي عضلاني درد كمر مي باشد. تحليل آماري نشان داد كه در مقايسه ميانگين نمره درد كمر (p=0.000)، گردن(p=0.014)، شانه (p=0.006)، زانو (p=0.006)و پا (p=0.016) در بيماربران قبل از اصلاح وضعيت بدن با شش ماه بعد تفاوت معني داري وجود دارد. اما در مقايسه ميانگين نمره درد آرنج (p=0.18)، مچ دست(p=0.06)، پشت (p=0.3) و ران (p=0.08) در پايان شش ماه پس از اصلاح وضعيت بدن تفاوت معني داري مشاهده نشد. نتيجه گيري: به نظر مي رسد اصلاح وضعيت بدن، حين حمل و جابجايي بيمار  با استفاده از متخصصين طب كار، ارگونومي و تربيت بدني، مي‌تواند باعث كاهش دردهاي اسكلتي عضلاني در كاركنان درماني به خصوص بيماربران شود. همچنين ديده شد سريعترين و بيشترين تاثير اصلاح وضعيت بدن بر كاهش ميزان درد كمر، گردن، شانه، زانو و پا مي‌باشد.