بررسي تطبيقي اصل اهيمسا در سنت جينيسم و حقوق جانداران در مكتب تشيع

هرچند مفهوم و محتواي اصل «اهيمسا»، يا همان «پرهيز از آزار رساندن به جانداران»، به عنوان يك اصل اخلاقي مهم، در اكثر اديان و مكاتب اخلاقي مطرح است؛ اما جايگاه اين اصل در نظام اخلاقي، و پشتوانه‌هاي نظري و اعتقادي كه بعضاً در شكل‌گيري آن مؤثرند، بي‌ترديد رويكردهاي متفاوتي را در هر يك از اين اديان و مكاتب به وجود آورده است. اين تحقيق با روشي تحليلي و توصيفي در صدد است تا ضمن بررسي اصل اهيمسا در نظام اخلاقي جينيسم - به عنوان افراطي‌ترين گونه تأكيد بر اين اصل - و مقايسه آن با حقوق جانداران در نظام اخلاقي مكتب تشيع؛ نشان دهد كه هرچند هر دو آيين، در تأكيد بر پرهيز از آزار رساندن به جانداران اتفاق نظر دارند، اما تأكيد بر اين اصل در هر كدام از اين دو مكتب، داراي پشتوانه نظري خاصي در زمينه خداشناسي، جهان‌شناسي و انسان‌شناسي، و برخاسته از دو جهان‌بيني كاملاً متفاوت است، به طوري كه اين تفاوت در افكار و رفتار ديني اين دو مكتب ظهور و بروز مشخصي دارد.