مقايسه اثربخشي درمان الكتريكي تحريك مستقيم فراجمجمه اي (tDCS) با درمان مبتني بر پذيرش و تعهد بر تاب آوري مردان معتاد به مت آمفتامين

هدف از پژوهش حاضر مقايسه اثر بخشي درمان الكتريكي تحريك مستقيم فراجمجمه اي (tDCS) با درمان مبتني بر پذيرش و تعهد بر تاب آوري مردان معتاد به مت آمفتامين بوده است. روش تحقيق به لحاظ هدف كاربردي و به لحاظ روش گردآوري اطلاعات شبه آزمايشي مي باشد. جامعه آماري اين پژوهش شامل جامعه آماري پژوهش حاضر شامل كليه افراد معتاد به مت آمفتامين منطقه يك شهر تهران در سال ۱۴۰۱ بود كه به يكي از مراكز ترك اعتياد مراجعه كرده بودند با توجه به طرح پژوهش نمونه اي به حجم ۴۵ نفر و به روش نمونه گيري هدفمند انتخاب شدند ابزار پژوهش فرم كوتاه پرسشنامه راهبردهاي تنظيم شناختي هيجان گرانفسكي و كراج در سال (۲۰۰۹) مي باشد كه طي پروتكل هاي درمان پذيرش و تعهد بر اساس پروتكل هيز (۲۰۰۱) و تحريك الكتريكي مغز از رو جمجمه اين ابزار بصورت پيش آزمون- پس آزمون اجرا گرديد مبتني بر يافته هاي پژوهش حاضر مشخص گرديد درمان الكتريكي تحريك مستقيم فراجمجمه اي (tDCS) آوري مردان معتاد به مت آمفتامين اثر بخش تر بوده است درمان مبتني بر پذيرش و تعهد بر تاب آوري مردان معتاد به مت آمفتامين اثر بخش بوده است و درمان مبتني بر پذيرش و تعهد در مقايسه با درمان الكتريكي تحريك مستقيم فراجمجمه بر تاب آوري مردان معتاد به مت آمفتامين اثر بخشي بيشتري داشته است.