بررسي اثربخشي درمان بين فردي فراشناختي بر تنظيم شناختي هيجان و بازداري هيجاني در نوجوانان با رفتارهاي پرخطر

رفتارهاي پرخطر در جمعيت نوجوانان در سراسر جهان شايع مي‌باشد. اعتقاد بر اين است كه اختلال در تنظيم هيجان و بازداري هيجاني به افزايش رفتارهاي پرخطر در نوجوانان منجر مي‌شود. هدف اين مطالعه ارزيابي اثربخشي درمان بين فردي فراشناختي بر تنظيم شناختي هيجان و بازداري هيجاني در نوجوانان با رفتارهاي پرخطر بود. روش‌ مطالعه نيمه آزمايشي با پيش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه كنترل بر روي كليه دختران داراي رفتارهاي پرخطر مراجعه‌كننده به مركز مشاوره تهران در سال 1401 انجام شد. تعداد 30 دختر نوجوان داراي رفتارهاي پرخطر وارد مطالعه شدند. مطالعه كنترل شده شركت‌كنندگان به روش نمونه‌گيري هدفمند انتخاب و به طور تصادفي به دو گروه آزمايش و كنترل (15 نفر در هر گروه)  تقسيم شدند. پس از انجام پيش‌آزمون به وسيله مقياس بازداري رفتاري/ فعال‌سازي رفتاري كارور و وايت و پرسشنامه تنظيم هيجان گراس و جان گروه آزمايش به مدت 8 جلسه 90 دقيقه‌اي هر هفته يك جلسه تحت درمان آموزش بين فردي فراشناختي قرار گرفتند در حالي كه گروه كنترل هيچ آموزشي دريافت نكرد. براي ارزيابي تأثير آموزش از هر دو گروه آزمايش و كنترل پس آزمون اخذ گرديد. داده‌هاي به دست آمده با استفاده از نرم‌افزار  SPSS.23و با روش تحليل كواريانس چندمتغيري تجزيه و تحليل شدند. نتايج نشان داد كه درمان بين فردي فراشناختي موجب تفاوت معنادار بين تنظيم شناختي هيجان و بازداري هيجاني در نوجوانان با رفتارهاي پرخطر شده است. برمبناي اين يافته ها مي توان نتيجه گرفت درمان بين فردي فراشناختي بر تنظيم شناختي هيجان و بازداري هيجاني در نوجوانان با رفتارهاي پرخطر تأثير مثبت دارد. بنابراين، مي‌توان گفت كه از اين برنامه مي‌توان براي كمك به نوجوانان با رفتارهاي پرخطر استفاده كرد.