اثرات بافت و اصلاح‌كننده زايتونيك بر دقت اندازه‌گيري رطوبت خاك با روش انعكاس سنجي زماني

با توجه ‌به افزايش استفاده از زايتونيك به‌عنوان يك اصلاح‌كننده خاك، در اين پژوهش به واسنجي دستگاه TDR جهت بهبود دقت اندازه‌گيري رطوبت خاك در شرايط استفاده از زايتونيك همراه با بافت‌ خاك بر اساس روش وزني (روش مستقيم) پرداخته شد. اين تحقيق در شرايط گلخانه‌اي در سه نوع خاك (رس سيلتي، لوم رسي و لوم شني) و در 2 سطح زايتونيك (صفر و يك كيلوگرم در مترمربع) و در سه تكرار انجام شد. بر اساس نمودار همساني (1:1) ترسيم‌شده براي نتايج روش TDR و روش حجمي، بيشترين و كمترين همساني بين دو روش به ترتيب در تيمارهاي لوم رسي + زايتونيك (با ضريب تبيين 98/0) و رس سيلتي + تيمار شاهد (با ضريب تبيين 87/0) مشاهده شد. نتايج نشان داد كه دستگاه TDR در اندازه‌گيري رطوبت در بافت لوم رسي دقت بالايي دارد. نتايج آناليز رگرسيون بين مقادير اندازه‌گيري شده با روش TDR (ϴTDR) و روش حجمي (ϴv) نشان‌دهنده همبستگي بالا بين مقادير رطوبت در دو روش در تيمارهاي رس سيلتي + زايتونيك (R2=0.92)، لوم رسي + زايتونيك (R2=0.98) و لوم شني + زايتونيك (R2=0.96) است. نتايج نشان داد كه افزايش زايتونيك منجر به افزايش دقت دستگاه در بافت‌ موردبررسي شده است. بنابراين، نتايج اين پژوهش ضرورت استفاده از خصوصيات خاك براي اندازه‌گيري محتواي آب خاك در شرايط مختلف توسط TDR را تأييد مي‌كند و همچنين نشان مي‌دهد كه با استفاده از روش‌هايي مي‌توان از اين دستگاه براي اندازه‌گيري رطوبت در خاك‌هاي با رس بالا استفاده كرد.