تبيين مباني «امنيت اجتماعي» در نهج‌البلاغه و تحقق آن در جامعه با رويكرد غفلت‌زدايي

امنيت از جمله مهم ترين نيازها و انگيزه هاي انساني است. براي يك كشور، تأمين امنيت جامعه و افراد آن نقش اساسي و مهمي دارد. در جوامع پيشرفته و امروزي مسئوليت تعقيب و تأمين آن بر عهده حكومت ها و دولت ها است. امروزه حكومت ها به صورت مهم ترين واحد سياسي در صحنه روابط داخلي و خارجي در آمده اند و مهم ترين هدف آن ها تلاش براي تأمين امنيت همه جانبه و گسترش دامنه آن مي باشد. از طرفي مردم نيز بيشترين انتظار را از نهادهاي سياسي جامعه در رابطه با تأمين امنيت فيزيكي همراه با رفاه اقتصادي و هويت اجتماعي دارند. امنيت اجتماعي در عصر حاضر با توجه به آموزه هاي اسلامي و مبتني بر مفاهيم اخلاقي در جامعه اسلامي يكي از ضروريات زندگي اجتماعي محسوب مي شود. مقاله پيش رو به بررسي مباني امنيت اجتماعي در نهج البلاغه مي پردازد و سپس راهكارهاي تحقق اين مقوله در جامعه را با رويكردي «غفلت زدايي» را مطرح خواهد كرد. اين مقاله به روش كتابخانه اي و با شيوه توصيفي - تحليلي انجام شده است.