تبيين و نقد پيامدهاي تربيتي عرفان‌هاي اومانيستي با تأكيد بر انديشه وين‌داير بر اساس معنويت‌گرايي قرآن كريم

مقاله حاضر مطالعه‌اي توصيفي است كه با هدف تبيين و نقد پيامدهاي تربيتي عرفان‌هاي اومانيستي با تاكيد بر انديشه وين داير بر اساس معنويت‌گرايي قرآن كريم انجام شده است. در اين پژوهش از روش قياس علمي (اسمتنتاجي) و تطبيق يا هم‌سنجي لنزي و از نقد تطبيقي مبتني برديدگاه كري واك استفاده شده است. محقق در اين پژوهش در پي پاسخگويي به اين پرسش‌هاست كه چه نقدي بر پيامدهاي تربيتي عرفان‌هاي اومانيستي از ديدگاه و انديشه وين داير بر اساس معنويت‌گرايي قرآن‌كريم وارد است؟ پيامدهاي تربيتي عرفان‌هاي اومانيستي با تأكيد بر انديشۀ وين داير چيست؟ با نظر به معنويت‌گرايي قرآني، چه انتقاداتي بر پيامدهاي تربيتي عرفان‌هاي اومانيستي با تاكيد بر انديشه وين داير وارد است؟ نتايج بيانگر آن است كه عرفان‌هاي اومانيستي با تأمل به جهان يك سويه و يك بعدي كه انسان را در مركز توجهات قرار مي‌دهند، از دست‌آوردهاي مهم اومانيست‌ها به شمار مي‌رود. كه البته آموزه‌هاي اسلامي نيز به كاربست آن در زندگي مسلمانان سفارش نموده است؛ از سويي ديگر در دوران معاصر، درمان معنوي از گرايش‌هايي شد كه در قلمرو بهداشت و سلامت روان، توجه بر انگيز شد. انديشمنداني چون وين داير با داشتن نگرش مثبت به زندگي و استفاده از جنبه‌اي روحاني بشر، به مقولۀ معنويت اهميت دو چندان بخشيدند؛ اما از آن‌جا كه ديدگاه «معنويت منهاي دين» بر آنان سلطه داشته، در تفسير معنويت و نتيجه بخش بودن عملي آن به برداشت‌هاي نادرستي اشاره كرده‌اند. معنويت آن‌گاه اثر بخش و پايدار خواهد بود كه از خواستگاه راستين و حقيقي خودگرفته شده باشد؛ هم از منظر تجربي و هم قران كريم در تعاليم خويش تاكيد و تصريح نموده است كه نمي‌توان نقش مذهب و معنويتِ برخاسته از آن را در بهداشت و بهباشي روحي انسان‌هاي ناديده انگاشت. از آنجا كه سرشت الهي آدمي الهي بوده و روحي خدايي دارد، روانشناسي معنوي در صورتي موفق خواهد بود كه به چارچوب‌هاي لازم در تقويت روحيه انسان كه همانا مقوله اخلاق دين محورانه است توجه داشته باشد.