بررسي آزمايشگاهي تأثير موج هاي عرضي نوع 1، 2 و 3 ناشي از گروه پايه استوانه اي پل بر آبشستگي موضعي

موج هاي عرضي در اثر عبور جريان سيال از پيرامون موانعي مانند پايه‌هاي پل در رودخانه، پايه‌هاي اسكله در دريا و پايه‌هاي هر سازه هيدروليكي ديگر كه در يك مجراي روباز قرار دارند ايجاد مي‌شود. آبشستگي پايه‌هاي پل يكي از مسائل مهم در هيدروليك پل‌ها مي‌باشد، بنابراين بررسي آبشستگي اطراف پايه‌هاي پل از اهميت بالايي برخوردار است. در تحقيق حاضر به بررسي تأثير امواج عرضي نوع يك، دو و سه در حالت تشديد بر آبشستگي موضعي اطراف پايه‌هاي استوانه‌اي پل پرداخته شد. آزمايش‌ها با گروه پايه استوانه‌اي در آرايش موازي و فاصله طولي و عرضي بدون بعد 4.8 در سه مرحله، در يك فلوم به طول 16 متر، عرض 1.25 متر و ارتفاع 0.6 متر انجام شد. سرعت نسبي (U/Uc) در آزمايش‌ها بين 0.431 تا 0.871 متغير بود. نتايج نشان داد كه تشكيل امواج عرضي بر آبشستگي پايه‌هاي استوانه‌اي تأثيرگذار بود و عمق حداكثر آبشستگي در آزمايش‌هاي با موج بيشتر از آزمايش‌هاي بدون موج بود و بطور متوسط عمق حداكثر آبشستگي 60 درصد در موج نوع يك، 78 درصد در موج نوع دو و 69 درصد در موج نوع سه نسبت به حالت بدون موج افزايش يافت. در هر سه نوع موج، با افزايش دامنه موج عمق حداكثرآبشستگي افزايش يافت. همچنين با افزايش شماره موج عمق حداكثر آبشستگي نيز افزايش يافت. تغييرات حجم آبشستگي روندي مشابه با تغييرات عمق حداكثر آبشستگي داشت و حجم آبشستگي در آزمايش‌هاي با موج بيشتر از آزمايش‌هاي بدون موج بود.