مقايسه هزينه اجرايي خطوط جمع آوري و دفع آبهاي سطحي در روش هاي مختلف شبيه سازي هيدروليكي: مطالعه موردي شهرستان قادرآباد استان فارس

تغييرات اقليم در سراسر جهان منجر به افزايش رخداد سيلاب‌هاي مخرب شهري گرديده‌است. لذا طراحي شبكه‌هاي جمع آوري و دفع آب‌هاي سطحي با ظرفيت مناسب از اهميت ويژ‌ه‌اي برخوردار است. پژوهش حاضر يك مطالعه‌ي موردي در رابطه با شبيه سازي هيدروليكي سيلاب با استفاده از مدل عددي يك بعدي مي‌باشد كه در استان فارس- شهرستان قادرآباد انجام شده‌است. رونديابي هيدروليكي با استفاده از 4 روش موج ديناميك، موج پخشيدگي، موج سينماتيك و جريان يكنواخت انجام شده و تاثير هر روش بر مشخصات هيدروليكي و ابعاد مجاري انتقال آب‌هاي سطحي مورد بررسي قرار گرفته است. نتايج نشان داد كه ميانگين بيشينه دبي در روش موج ديناميك نسبت به روش‌هاي موج پخشيدگي %0.3، موج سينماتيك %19.4 و جريان يكنواخت %27.4 كمتر بوده است. ميانگين بيشينه عمق آب در مجرا در روش موج ديناميك نسبت به روش‌ موج پخشيدگي %1.8بيشتر، و نسبت به روش‌هاي موج سينماتيك و جريان يكنواخت به ترتيب ، %11.1 و %8 كمتر بوده‌است. همچنين ميانگين بيشينه سرعت در روش موج ديناميك نسبت به روش‌ موج پخشيدگي %4 كمتر و نسبت به روش‌هاي موج سينماتيك %42 و جريان يكنواخت %38 بيشتر بوده است. هزينه‌هاي اجرايي هر يك از روش‌ها نيز با يكديگر مقايسه شده‌است. روش موج ديناميك و موج پخشيدگي با توجه به يكسان بودن ابعاد مجاري استفاده شده، هزينه‌هاي اجرايي يكساني داشتند. اما هزينه‌هاي اجرايي اين دو روش نسبت به روش موج سينماتيك %55.7 و نسبت به روش جريان يكنواخت %54 كمتر بود. همچنين هزينه‌هاي اجرايي روش موج سينماتيك %2.2 بيشتر از روش موج ماندگار بود.