تربيت مهندسان T-شكل براي حفاظت و بهره‏برداري از منابع آب

نيروي انساني متخصص، مهم‏ترين ظرفيت مورد نياز براي مواجهه با بحران‏هاست. ناپايداري كمي و كيفي منابع آب و تشديد روزافزون كم ‏آبي، به يكي از بزرگ‏ترين چالش‏ هاي محيط زيستي كشور تبديل شده و زيست ‏پذيري بخش‏هايي از كشور را به مخاطره انداخته است. عده‏اي از متخصصان رويكرد فن‏ سالارانه توسط فارغ‏ التحصيلان رشته ‏هاي مرتبط با مهندسي آب را از عوامل مؤثر بر شكل‏ گيري و تداوم بحران آب در كشور مي‏دانند. در اين مقاله، توانمندي‏هايي كه يك مهندس آب براي مواجهه با چالش‏هايي كه امروز داشته باشد، بررسي و نقاط ضعف نظام آموزشي موجود در كشور در تقويت اين توانمندي‏ها، نيز مورد بررسي قرار گرفته است. بر اساس بررسي‏هاي انجام‏شده، برنامه ‏هاي آموزشي مهندسي آب در برخي از دانشگاه‏هاي پيشرو در ساير كشورها به سمت تربيت متخصصان T-شكل اصلاح شده است. اين نوع از متخصصان در زمينۀ خاص مهندسي آب داراي دانش عميق هستند و در ساير زمينه‏ هاي تخصصي مرتبط، سطح محدودي از اطلاعات دارند كه آنها را براي كار در گروه‏ هاي كاري با تخصص‏ هاي مختلف توانمند مي‏كند. علاوه بر اين، متخصصان T-شكل درك بهتري از ارتباطات همبستي بين سامانه‏ هاي آب، غذا، انرژي، محيط زيست و اقليم دارند و براي مديريت و راهبري نيز توانمند شده ‏اند. در اين تحقيق ضمن تبيين اجزاي دانشي شخصيت حرفه‏اي T-شكل، نحوه طراحي برنامه هاي آموزشي براي تربيت چنين مهندساني تبيين شده است. دستاوردهاي اين تحقيق مي‏تواند در ارتقاي برنامه ‏هاي آموزشي مهندسي آب در كشور مورد استفاده قرار گيرد.