اثر هشت هفته تمرين همزمان استقامتي- مقاومتي بر سطوح سرمي BDNF، CRP و IL-6 در موش نر ويستار ديابتي نوع 1

مقدمه و هدف: ديابت باعث نقص عملكرد BDNF و اختلال در سطوح سرمي CRP و IL-6 مي شود. هدف تحقيق تعيين اثر هشت هفته تمرين تركيبي استقامتي- مقاومتي بر سطوح سرميBDNF، CRP و IL-6 موش هاي نر ويستار ديابتي نوع 1 بود.مواد و روش ها: در اين مطالعه تجربي، تعداد 30 سر موش صحرايي نر ويستار بالغ (300-250 گرمي و سن 6 هفته اي)، به صورت تصادفي در 3 گروه شامل دو گروه ديابتي، تمرين ديابتي (تعداد=10)، كنترل ديابتي (تعداد=10) و يك گروه غيرديابتي، كنترل سالم (تعداد=10) قرار گرفتند. براي ديابتي كردن، در پايان هشت هفتگي، 55 ميلي گرم بر كيلوگرم وزن بدن استرپتوزوسين (STZ) به روش درون صفاقي تزريق شد. گروه تمرين ديابتي، هشت هفته تمرينات تركيبي را 5 بار در هفته (تمرين استقامتي با 75 درصد حداكثر اكسيژن مصرفي روي نوارگردان و تمرين مقاومتي، 15 صعود از نردبان) انجام دادند. براي اندازه گيري سطوح سرمي BDNF، CRP و IL-6، خون گيري انجام شد. مقايسه تغييرات بين گروهي و درون گروهي BDNF، CRP و IL-6، با آزمون آنوواي يك راهه و تعقيبي بونفروني انجام شد. سطح معني داري 0.05 P در نظر گرفته شد.يافته ها: پس از هشت هفته تمرين همزمان استقامتي-مقاومتي، سطح BDNF گروه تمرين ديابتي در مقايسه با كنترل ديابتي افزايش معني دار داشت (0.009=P)؛ در حالي كه در گروه كنترل ديابتي در مقايسه با كنترل سالم كاهش معني دار داشت (0.0001=P). سطح CRP در گروه تمرين ديابتي در مقايسه با كنترل ديابتي كاهش معني دار داشت (0.008=P) ؛ در حالي كه در گروه كنترل ديابتي در مقايسه با كنترل سالم افزايش معني دار داشت (0.0001=P). ميزان IL-6 تغيير معني داري نداشت (0.057=P).بحث و نتيجه گيري: به افراد ديابتي توصيه مي شود 8 هفته تمرينات همزمان استقامتي- مقاومتي را جهت افزايش سطح BDNF و كاهش التهاب انجام دهند.