ارزيابي پس از بهره‌برداري، روشي براي دستيابي به پدافند غيرعامل در طراحي خوابگاه‌هاي دانشجويي (موردمطالعه: خوابگاه دختران جونقان)

برآورد اندازهٔ توانمندي بناها در برابر حوادث و پيش‌بيني ميزان آسيب‌ها با توجه به توانمندي‌ها از پايه‌هاي موفقيت يك طرح در پدافند غيرعامل است. هدف اصلي اين نوشتار امكان‌سنجي توانايي مطالعات ارزيابي پس از بهره‌برداري در برآورد توانمندي ساختمان خوابگاه دانشجويي و تعيين اقدامات موردنياز پدافند غيرعامل در طراحي خوابگاه‌هاي دانشجويي است.نوشتار حاضر از دو بخش تشكيل مي‌شود: بخش اول شامل يك بحث كيفي براي كشف چگونگي ارتباط عوامل چهارگانه ارزيابي پس از بهره‌برداري با پدافند غيرعامل در خوابگاه‌هاي دانشجويي است و به روش اكتشافي انجام مي‌شود و طي آن اهداف و خواسته‌هاي تعريف‌شده پدافند غيرعامل در ساختمان‌ها ـ كه در نشريات سازمان پدافند غيرعامل كشور و مبحث 21 مقررات ملي ساختمان تصريح‌شده است ـ با نظريه‌ها و يافته‌هاي روانشناسي محيط تطبيق داده مي‌شود. نتيجهٔ اين بخش اول پژوهش تبيين دلالت ارزيابي پس از بهره‌برداري در اهداف و اصول پدافند غيرعامل مي‌نمايد و دستيابي به روابط و دستورالعمل‌هاي كمي است كه استخراج وضع موجود خوابگاه و سطوح اقدامات موردنياز پدافندي را تسهيل مي‌كند. بخش دوم كاربرد عملي نتايج به‌دست‌آمده از بخش اول در نمونهٔ موردي ساختمان خوابگاه دخترانهٔ آموزشكده فني حرفه‌اي جونقان است. در اين بخش براي برآورد وضع موجود از ميزان رضايتمندي ساكنان و كيفيت فضاها از روش كمي با ابزار مشاهدهٔ فضاها و مصاحبه و پرسشنامه با ساكنان استفاده مي‌شود. در اين بخش 59% از ساكنان مورد پرسش قرار گرفتند و نتايج به روش آماري مورد تحليل گرفت. درنتيجهٔ بخش دوم پژوهش مجموعه‌اي شامل اقدامات عملي موردنياز براي دستيابي به پدافند غيرعامل مؤثر در خوابگاه جونقان به دست آمد.