تأثير همزيستي ريزموجودات مفيد بر خصوصيات بيوشيميايي و مورفولوژيكي مرزه (Satureja hortensis L.) تحت تنش شوري

استفاده از كود هاي زيستي (EM) در شرايط بروز عوامل محدودكننده طبيعي مانند شوري مي تواند راه كار مناسبي در توسعه كشت گياهان دارويي باشد. به منظور بررسي تأثير EM بر صفات مورفولوژيكي گياه دارويي مرزه، آزمايشي گلداني به صورت فاكتوريل در قالب طرح بلوك هاي كامل تصادفي با دو فاكتور شامل EM در سه سطح صفر (شاهد)، 1 و 2 درصد و تنش شوري در سه سطح شامل صفر (شاهد)، 6  و 12 دسي زيمنس بر متر در چهار تكرار در طي سال 1400 در گلخانه تحقيقاتي دانشگاه محقق اردبيلي انجام شد. بيشترين ارتفاع گياه (40/6 سانتي متر) در شرايط تيماري شوري صفر و غلظت 2 درصد EM و كمترين ارتفاع گياه (12/4سانتي متر) در شوري 12 دسي زيمنس بر متر و EM  شاهد به دست آمد. همچنين، بيشترين و كمترين عملكرد تر بوته (به ترتيب 16/36 و 4 گرم در بوته) مربوط به تركيب تيمار ي شوري صفر همراه با EM  2 درصد و شوري 12 دسي زيمنس بر متر با EM صفر بود. بيشترين ميزان پروتئين هاي محلول در شوري صفر و EM 2 درصد با ميانگين 38/03 ميلي گرم بر گرم وزن تر حاصل شد، درحالي كه كمترين ميزان آن در بالاترين سطح شوري و EM صفر با ميانگين 15/30ميلي گرم بر گرم وزن تر به دست آمد. با افزايش سطح تنش ميزان قند هاي محلول گياه نيز  افزايش يافت. نتايج حاصل از اين آزمايش نشان داد كه شوري سبب تضعيف شاخص هاي رشدي گياه دارويي مرزه و كاربرد EM تحت شرايط تنش، باعث تعديل اثرات مضر شوري بر اين گياه مي گردد.