بررسي ارتباط ابعاد سلامت عمومي و وضعيت نوبت‌كاري در بين پرستاران با شيفت‌هاي چرخشي

پيش‌زمينه و هدف: ساعات نامنظم شيفت كاري و به‌خصوص شب‌كاري براي جسم، روان، زندگي فردي، اجتماعي، عملكرد و كارايي پرستاران تأثير مي‌گذارد. مطالعه حاضر باهدف تعيين ارتباط ابعاد سلامت عمومي و وضعيت نوبت‌كاري در پرستاران شيفت كار انجام شد.مواد و روش‌ها: در اين مطالعه توصيفي كه از نوع مقطعي- همبستگي است، جامعه آماري پرستاران شيفت كار بيمارستان الزهرا اصفهان در سال 1401 بودند. حجم نمونه 250 نفر بود كه به‌صورت تصادفي ساده انتخاب شدند. ارزيابي ابعاد سلامت عمومي با استفاده از پرسشنامه استاندارد سلامت عمومي 28 سؤالي گلدبرگ و ارزيابي وضعيت نوبت‌كاري با پرسشنامه نوبت‌كاري SOS (survey of shift workers) انجام شد. اطلاعات با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 24 تجزيه‌وتحليل شد.يافته‌ها: دامنه سني پرستاران در مطالعه از 23 تا 60 سال بود. در خصوص ابعاد سلامت عمومي، ميانگين نمره اختلال سلامت جسمي 3.49±9.20، اضطراب 3.82± 8.45 و اختلال عملكرد اجتماعي 2.86±8.73 در حد كمتر از متوسط و ميانگين نمره افسردگي 2.29±3.49 در سطح پاييني قرار داشت. ميانگين نمره وضعيت نوبت‌كاري پرستاران 6.69 ± 41.67 و در حد متوسط بود. همچنين نمره وضعيت نوبت‌كاري با نمره اختلال سلامت عمومي و جسمي و اختلال عملكرد اجتماعي رابطه معكوس داشت (0.05 P) اما با ساير ابعاد آن رابطه معنادار نداشت (0.05 P).بحث و نتيجه‌گيري: با بهبود وضعيت نوبت‌كاري، اختلال در سلامت عمومي و جسمي و اختلال عملكرد اجتماعي كاهش مي‌يابد، با برنامه‌ريزي صحيح نوبت‌كاري و رعايت اصول شيفت كار توسط مديران پرستاري مي‌توان وضعيت سلامت جسمي و اجتماعي پرستاران را بهبود بخشيد.