زمين شيمي عنصري و پتروگرافي سازند تله زنگ (يال شمالي تاقديس ريت، جنوب باختري لرستان)، كاربردي جهت تحليل سيستم هاي دياژنزي و نوع كاني شناسي اوليه

هدف از اين پژوهش بررسي كاني شناسي اوليه و  نوع سيستم هاي دياژنزي سازند تله زنگ (پالئوسن- ائوسن مياني) در جنوب باختري لرستان بر مبناي زمين شيمي عنصري و پتروگرافي مي باشد. روند تغييرات عنصر Sr به Na در برابر Mn نشان داد نمونه هاي مورد مطالعه در محدوده ي سنگ آهك هاي آراگونيتي گوردون تاسامانيا يا در مجاورت آن، اما با روندي مشابه قرار مي گيرند. همچنين روند تغييرات عنصر Mn در برابر Sr نمونه هاي مورد مطالعه نشان داد كه اين نمونه ها در محدوده مشابه كاني شناسي اوليه كربنات هاي آراگونيتي سازند مزدوران قرار دارند كه دليلي بر آراگونيتي بودن كاني شناسي اوليه سنگ آهك هاي سازند تله زنگ در برش مورد مطالعه دارد. بالا بودن نسبت استرانسيم به منگنز (ميانگين 63.70 )، استرانسيم به كلسيم (ميانگين 21.01)، مقادير پايين عنصر آهن (ميانگين 75.1 پي پي ام) و منگنز (ميانگين 24.70 پي پي ام) و نسبت بالاي عنصر استرانسيم (ميانگين 750.35 پي پي ام) در نمونه هاي مورد مطالعه و ترسيم مقادير Sr/Ca در برابر عناصر Mn,Mg,Fe بيانگر يك سيستم دياژنزي غالب بسته تا كمي باز به صورت ضعيف و با تبادل آب به سنگ پايين(W/R)  براي كربنات هاي سازند تله زنگ مي باشد. كاني شناسي اوليه آراگونيتي، ناپيوستگي فرسايشي نه چندان شديد و طولاني مدت، آب و هوا و كنترل كننده هاي ذاتي سنگ مانند تراوايي، كاني شناسي اوليه و پتانسيل دياژنزي مي تواند كنترل كننده مهمي در ميزان نسبت آب به سنگ بوده باشد كه سبب شده بخش بالايي اين توالي تحت تأثير دياژنز جوي ضعيف قرار گيرد و يك سيستم دياژنزي ضعيف كمي باز را به وجود آورد. بر اساس مطالعات پتروگرافي، سيمان هاي تشكيل دهنده در برش هاي مورد مطالعه اغلب مربوط به محيط هاي دياژنتيكي دريايي، تدفيني عميق، تدفيني كم عمق نزديك به سطح و به صورت ضعيف دياژنز جوي بوده و اجزاي زيستي به مقدار كمي تحت تأثير انحلال ناشي از دياژنز متئوريك قرار گرفته اند و لذا سيستم دياژنزي غالب در توالي مورد بحث يك سيستم دياژنزي بسته بوده و به سمت بالاي توالي كمي باز مي شود.