واكاوي ديدگاه سهروردي در باب مسئله اصالت وجود يا ماهيت

بنا بر نظر مشهور سهروردي معتقد به اصالت ماهيت بوده و اين امر هر چند نه با عنوان نزاع اصالت يا اعتباريت وجود و ماهيت به همان شكلي كه در زمان ملاصدرا و متاخرينِ از ايشان مطرح بوده است لكن با مفاهيمي كه روح همين نزاع بر آن حاكم بوده، نزد ايشان مطرح بوده است كه در آثار برجسته‌ي اين فيلسوف قابل رهگيري است. در اين مقاله سعي شده است با خوانشي دوباره بر مبناي آگاهي پيشيني سهروردي از مسئله اعتباريت وجود در آراء فلاسفه پيش از خود و نيز لوازم پسينيِ ضروري دفاع از اعتقاد به اصالت ماهيت در شكل گيري اعتقاد به اعتباريت وجود و پيامدهاي آن، به ارزيابي آراء ايشان پرداخته و حقيقت معناي اين گرايش با توجه به تعاريف موجود در كلمات او و همچنين كلمات بزرگاني چون ملاصدرا تبيين شود. در پايان ريشه‌هاي حقيقي قابل بيان نزاع او با قائلان به اصالت وجود واكاوي و تفاوت در نظام فكري و اصطلاحي فلسفه اشراق با فلسفه مشاء و همچنين عدم التفات و توجه به تفاوت معناي مصدري و معناي اسمي وجود به عنوان كليد حل مشكل بيان مي‌گردد.