مروري بر جذب سطحي يون فلزات سنگين از پساب‌هاي صنعتي با جاذب‌هاي زيستي

در اين مقاله، حذف يون فلزات سنگين از محيط هاي آبي با روشي سازگار با محيط‌زيست، مورد بحث قرار گرفته است. پساب‌هاي صنعتي حاوي فلزات سنگين سمي نظير جيوه، سرب، كادميوم و كروم (VI) هستند؛ مس، نيكل، كبالت و روي سمي نيستند، اما افزايش مقدار آن‌ها در محيط‌زيست از نگراني‌هاي جدي است. ظرفيت جذب جاذب هاي زيستي مختلف متأثر از عوامل متعددي شامل pH، دما، زمان تماس، دوز زيست‌توده و غلظت اوليه فلزات سنگين است. همچنين سينتيك و هم‌دماهاي جذب زيستي نيز بررسي مي‌شود. در پسماندهاي كشاورزي پوست موز و در جلبك‌ها، قارچ ها و باكتري‌ها كلرلا مينوتيسيما ظرفيت جذب بالايي را نشان داد. مدل سينتيكي شبه مرتبه دوم ضريب همبستگي بالايي را نشان داد. ازاين‌رو جذب شيميايي بوده كه در آن يون‌هاي فلزي با تشكيل يك پيوند شيميايي به سطح جاذب مي‌چسبند. مدل لانگموير برازش بهتري با داده هاي تجربي داشته است كه بيان‌گر جذب تك لايه است.