بازسازي محيط رسوبي و تغييرات سطح آب دريا در سازند ايلام ( كرتاسه پسين) در ريز پهنه لرستان، زاگرس

سازند ايلام با گستردگي قابل توجه در كرتاسه پسين پهنه رسوبي -ساختاري زاگرس از مهم ترين سازندهاي مخزني ايران محسوب مي شود. تغييرات رخسارهاي و تغيير محيط رسوب گذاري از بخش هاي كم ژرفا تا ژرف دريايي در افزايش ويژگي هاي مخزني اين سازند موثر بوده است. در اين مطالعه سازند ايلام در برش تحت الارضي چاه شماره يك ميدان نفتي باباقير (ستبراي 153 متر) و برش هاي سطح الارضي تنگ حمام (ستبراي 107 متر) و ازگله (ستبراي 218 متر) در ريز پهنه لرستان جهت بازسازي محيط رسوبي و تغييرات سطح آب دريا در كرتاسه پسين مورد مطالعه قرار گرفته است. سازند ايلام در اين برش ها با ليتولوژي سنگ آهك و سنگ آهك شيلي مشخص ميشود. با مطالعه 270 مقطع نازك ميكروسكوپي چهار ريزرخساره شناسايي شدند كه عبارتند از مادستون تا مادستون داراي فرامينيفرهاي پلانكتونيك، وكستون داراي فرامينيفرهاي پلانكتونيك، وكستون-پكستون داراي فرامينيفرهاي پلانكتونيك و اليگوستژينيد و وكستون-پكستون داراي فرامينيفرهاي پلانكتونيك و خرده هاي اسكلتي. با توجه به خصوصيات بافتي و وجود شواهدي از جريان هاي گرانشي، سازند ايلام در منطقه مورد مطالعه در يك رمپ كربناته با بخش انتهايي شي بدار تشكيل شده است. آناليز چينه نگاري سكانسي در برش هاي مورد مطالعه منجر به شناسايي يك سكانس رسوبي رده سوم با دسته رخساره هاي پيشرونده-پسرونده شده است. تكامل پلتفرم كربناته سازند ايلام در گستره مورد مطالعه تا حد زيادي متاثر از نوسانات جهاني سطح آب دريا، آب و هواي گرم غالب و شرايط جغرافياي ديرينه در كرتاسه پسين بوده است.