تبيين فرآيند رويارويي زنان با نشانه‌هاي اختلالات كف لگن

سابقه و هدف: اختلالات كف لگن شامل نقصان در ورقه‌هاي عضلاني و ليگاماني است كه موجب اختلال در ديواره‌ي قدامي، مياني و خلفي مي شود. رويارويي با نشانه‌هاي اين اختلالات مي تواند بسياري از جنبه‌هاي زندگي يك زن را تحت تأثير قرار دهد. باتوجه به نبودن دانش در اين زمينه، مطالعه‌ي حاضر باهدف تبيين فرآيند رويارويي زنان با نشانه‌هاي اختلالات كف لگن انجام شده‌است.مواد و روش‌‌ها: اين پژوهش كيفي در سال‌هاي 1396 تا 1399 انجام‌ شده‌است‌. طي نمونه‌گيري هدفمند و نظري 38 مشاركت‌كننده وارد شدند و با استفاده از مصاحبه‌‌هاي عميق نيمه ساختاريافته، داده‌ها جمع آوري و با روش‌ گرنددتئوري كوربين و اشتراوس (2015) طي چهار مرحله (1- تحليل داده‌ها براي مفاهيم،2-براي زمينه، 3- براي فرايند،4- تركيب طبقات) تجزيه‌وتحليل گرديده‌است. از نرم افزار MAXQDA10 براي مديريت و تحليل داده‌هاي كيفي كمك گرفته شده‌است. يافته‌ها: در مطالعه‌ي حاضر دغدغه اصلي مشاركت كنندگان «سلب زندگي عادي» و تئوري استخراج‌شده از داده‌ها، «اداره‌ي نشانه‌ها در جهت عادي سازي شرايط» بود. اين تئوري حاصل كنش/ واكنش پنج‌گانه شامل: كنكاش ذهني با مشاهده‌ي نشانه‌ها و تلاش براي اطمينان يابي، تلاش براي پنهان‌كردن بيماري، تلاش براي حل اختلافات زناشويي، به‌كارگيري راهبردهاي خودمديريتي و پيگيري فعالانه‌ي درمان بود و درنهايت پيامدي با طيف همسازي با بيماري تا بهبودي نسبي داشت. دغدغه‌ي مشاركت كنندگان درزمينه‌ي «چيرگي نشانه‌ها بر ابعاد زندگي فردي و بين فردي» كه شامل هفت زيرمفهوم بود، رخ مي‌داد.نتيجه‌گيري: نتيجه اصلي اين مطالعه ارائه تئوري «اداره‌ي نشانه‌ها در جهت عادي سازي شرايط» است. براساس اين تئوري زنان در پاسخ به دغدغه‌ي خود، در جستجوي راه‌كارهاي مقابله‌اي در زمينه‌هاي مختلف برآمده و سعي مي كنند از راهِ اداره‌ي نشانه‌ها، زندگي خود را عادي سازند.