نقش ميانجي بهزيستي روان‌شناختي در رابطه بين ذهن‌آگاهي و خردمندي در مدافعان سلامت مبارز با بحران كرونا ويروس‌ها

تحقيق حاضر با هدف بررسي نقش ميانجي بهزيستي روان شناختي در رابطه بين ذهن‌آگاهي و خردمندي در مدافعان سلامت مبارز با بحران كروناويروس اجرا گرديده است. اين پژوهش توصيفي از نوع همبستگي بود. جامعه آماري شامل كليه كاركنان بخش مراقبت از بيماران مبتلا به كرونا در سه شهرستان كرمان، بم و جيرفت بودند كه طي آذر تا دي ماه  سال 1399مشغول به كار بودند. به دليل شرايط حاد محدوديت‌هاي كرونايي به كاركنان در دسترس بخش مراقبت از بيماران كرونايي تعداد 130 نفر (شامل 82 زن و 48 مرد) بين سنين 27 تا 45 سال بابه بطور متوسط بيش از 8 سال سابقه به‌عنوان نمونه به صورت در دسترس انتخاب شدند. داده ها به‌وسيله پرسشنامه ذهن‌آگاهي كنتاكي، پرسشنامه بهزيستي روان شناختي ريف و مقياس خردمندي آردلت به دست آمده است. داده‌هاي به دست آمده از 130 پرسشنامه با استفاده از روش مدل‌سازي معادلات ساختاري با رويكرد حداقل مربعات جزئي در نرم‌افزار Smart-PLS3 تجزيه‌وتحليل شد. طبق نتايج به دست آمده بهزيستي روانشناختي (β = 0.35, P = 0.04) و ذهن آگاهي (β= 0.22, P= 0.02) رابطه مستقيمي با خردمندي داشت و ذهن آگاهي نيز تأثير مستقيمي بر بهزيستي روان شناختي دارد (β = 0.27, P= 0.04). نقش ميانجي گر بهزيستي روان شناختي در رابطه بين ذهن آگاهي و خردمندي نيز تأييد شد (p 0.03). در مجموع، نتايج نشان داد كه تقويت ذهن آگاهي مدافعان سلامت با استفاده از بهزيستي روان شناختي باعث بهبود خردمندي آنان مي‌شود؛ بنابراين با توجه به شيوع اختلالات رواني در هنگام همه‌گيري بيماري‌هاي نوظهور فاقد درمان قطعي مانند كوويد-19، مداخلات روان‌شناختي مانند آموزش برنامه مبتني بر ذهن‌آگاهي باعث رفتارهاي آگاهانه و پاسخ‌هاي خردمندانه مدافعان سلامت مي‌شود.