مقايسه اثربخشي درمان مبتني بر پذيرش و تعهد و شناخت‌درماني مبتني بر ذهن‌آگاهي بر ميزان افسردگي و دردهاي مزمن در زنان مورد همسرآزاري

هدف از پژوهش حاضر مقايسه اثربخشي درمان مبتني بر پذيرش و تعهد و شناخت درماني مبتني بر ذهن‌آگاهي بر ميزان افسردگي و دردهاي مزمن در زنان مورد همسرآزاري شهرستان گرگان بود. اين پژوهش نيمه‌آزمايشي از نوع پيش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه گواه بود. حجم نمونه شامل 30 نفر بود كه به روش نمونه‌گيري هدفمند، انتخاب شدند و از اين تعداد، 10 نفر به گروه آزمايش درمان مبتني بر پذيرش و تعهد، 10 نفر به گروه آزمايش ذهن‌آگاهي و 10 نفر به گروه گواه به صورت تصادفي ساده گمارده شدند. جهت جمع‌آوري داده‌هاي پژوهش از سياهه افسردگي بك و دردهاي مزمن، استفاده شد. گروه‌هاي آزمايش برنامه آموزش مبتني بر پذيرش و تعهد و شناخت درماني مبتني بر ذهن‌آگاهي 8 جلسه مداخله 1 ساعته دريافت كردند. جهت تحليل داده‌ها از تحليل كوواريانس چندمتغيري استفاده شد. نتايج نشان داد هر دو رويكرد درماني در مرحله پس‌آزمون بر افسردگي و درد مزمن زنان مورد همسرآزاري تأثير معني‌داري داشته‌اند (p 0/05). بين دو روش درماني در هر يك از متغيرهاي وابسته تفاوت معني‌داري مشاهده نشد. بر اساس يافته‌ها مي‌توان گفت كه هر دو رويكرد درمان مبتني بر پذيرش و تعهد و شناخت درماني مبتني بر ذهن‌آگاهي مي‌توانند به عنوان مداخله‌اي مؤثر براي كمك به زنان مورد همسرآزاري جهت كاهش افسردگي و درد مزمن مورد استفاده قرار گيرد.