روابط ساختاري نشانه‌هاي اختلال شخصيت مرزي و سبك‌هاي دلبستگي با نشانه‌هاي وسواس به واسطه تنظيم هيجاني

وسواس يك اختلال اضطرابي مزمن است كه با اشتغال ذهني مفرط در مورد نظم و ترتيب و امور جزئي و همچنين كمال‌طلبي همراه است، تا حدي كه به از دست دادن انعطاف‌پذيري، صراحت و كارايي مي‌انجامد. هدف از اين پژوهش بررسي روابط ساختاري ميان نشانه‌هاي اختلال شخصيت مرزي و سبك‌هاي دلبستگي با نشانه‌هاي وسواس به واسطه تنظيم هيجان بود. طرح پژوهش حاضر، توصيفي همبستگي مدل يابي معادلات ساختاري ‌(‌SEM) و روش نمونه‌گيري آن تصادفي خوشه‌اي بوده، بدين ترتيب كه 5 دانشكده دانشگاه تبريز به طور تصادفي انتخاب شدند و در بين دانشكده‌ها به طور تصادفي بين كلاس‌هاي ورودي 98 پرسشنامه‌ها توزيع گرديد و به منظور سنجش نشانه‌هاي وسواس از سياهه بازنگري شده وسواسي-جبري Foa et al. (2002) نشانه‌هاي شخصيت مرزي از پرسشنامه اختلال شخصيت مرزي (1984) Claridge and Broks و سبك‌هاي دلبستگي از پرسشنامهHazan and Shaver (1987) و تنظيم هيجان از پرسشنامه Gross and John (2003) استفاده گرديد. داده‌هاي به دست آمده از طريق مدل‌يابي معادلات ساختاري مورد تحليل قرار گرفت. نتايج پژوهش نشان داد كه نشانه‌هاي شخصيت مرزي و سبك‌هاي دلبستگي در قالب روابط ساختاري و به واسطه‌ي راهبردهاي تنظيم هيجان ‌(سركوبي – ارزيابي مجدد) قادرند تغييرات نشانه‌هاي وسواس را بطور معني‌دار تبيين كنند.