طراحي مدل توسعه استعدادهاي رشته فوتبال با تأكيد بر عوامل دروني و بيروني

هدف از اين پژوهش طراحي مدل توسعه استعدادهاي رشته فوتبال با تأكيد بر عوامل دروني و بيروني بود. روش پژوهش از نظر نوع، توصيفي همبستگي؛ از نظر هدف، كاربردي و از نظر روش جمع‌آوري داده‌ها، ميداني بود. جامعه آماري را كليه صاحب‌نظران رشته فوتبال در سطح ليگ يك و دو كشور و ليگ‌هاي درون استاني تشكيل مي‌داد. نمونه آماري با توجه به رويكرد هير و همكاران (2019)، 195 نفر در نظر گرفته شد. ابزار پژوهش شامل پرسش‌نامه عوامل مؤثر بر توسعه استعدادهاي فوتبال (62 سؤال) بود كه ابعاد آن از مدل هنريكسن و همكاران (2010) و گوهررستمي و همكاران (1397) اقتباس شده است. روايي ابزار از طريق روايي محتوايي (18 نفر)، پايايي (0.70 α) و روايي سازه (برازش مدل) ارزيابي و تأييد گرديد. تحليل يافته­ها با استفاده از روش مدل­سازي معادلات ساختاري در نرم‌افزار اسمارت پي­ال­اس انجام گرديد. نتايج نشان داد كه محيط دروني (0.63=Path coefficients، 6.81=T-values) و بيروني (0.48= Path coefficients، 4.82= T-values) فوتبال اثر معني‌داري بر توسعه استعداد ورزشكاران رشته فوتبال داشتند. بر اساس يافته‌هاي پژوهش توسعه بازيكن مستعد تا حدود زيادي به رفتارهاي مربي و سبك رهبري او بستگي دارد، زيرا مربيان در واقع همان رهبران تيم محسوب مي‌شوند و همان‌طور كه رهبري، فرايند نفوذ بر كاركنان است، مربي نيز با نفوذ بر اعضاي تيم و با ايجاد انگيزه، سخت‌كوشي، تعهد و رضايتمندي به دنبال پرورش و توسعه ورزشكاران مي‌باشد.