واكاوي شخصيتهاي خسرو و شيرين نظامي بر اساس نظريۀ مارتين سليگمن

زمينه و هدف: اهداف علم روانشناسي در گذشته تمركز بر بيماريها و راههاي درمان آنها بوده است؛ اما در حدود دو دهۀ پيش شاخه اي از روانشناسي به نام روانشناسي مثبت نگر با هدف تأكيد بر فضايل ششگانۀ اخلاقي مانند خرد، شجاعت، عدالت، ميانه روي، عشق و رأفت، استعلا، رهبري و غيره مورد توجه قرار گرفت. هدف اين پژوهش، شناسايي و تحليل فضايل و توانمنديهاي شخصيتهاي منظومۀ خسرو و شيرين نظامي بر اساس نظريۀ روانشناسي مثبت نگر ميباشد. روش مطالعه: اين پژوهش با روش تحليل محتوا به تبيين فضايل و توانمنديهاي شخصيتي در اشخاص داستان خسرو و شيرين پرداخته است. يافته ها: خسرو و شيرين يكي از منظومه هاي خمسه نظامي است و اشخاص اين منظومه داراي فضايل و قابليتهايي هستند كه شناخت اين فضايل و توانمنديها ميتواند در واكاوي شخصيّتهاي اين داستان تأثير بسزايي داشته باشد. نتيجه گيري: در اين داستان، رابطۀ عشق متقابل، ملموس است. خسرو با اينكه از ابتدا با نگاه كامجويي وارد اين رابطۀ عاشقانه ميشود، با تأكيد بر توانمنديهاي دليري، مهرباني، درك زيباييها و غيره به فضايل شجاعت، عشق، استعلا و غيره دست مييابد و سير تكاملي را در شخصيت او ميبينيم. شيرين نيز با تقويت توانمنديهايي چون خودكنترلي، فروتني، و بخشش به همه فضايل نائل ميشود و به تعالي ميرسد.