تحليل سبك‌شناسي منظومۀ ناطق (مجموعه اشعار عبدالصمد امير شقاقي)

هدف و زمينه: هدف مقالۀ حاضر بررسي مجموعه اشعار عبدالصمد امير شقاقي از محققان و شعراي معاصر است كه با عنوان «منظومۀ ناطق» چاپ شده است. نظر به اينكه اشعار منتشرشدۀ اين شاعر در سطوح زباني، فكري، لغوي و بلاغي، ارزشهاي ادبي قابل‌ توجهي دارد و تا كنون نيز هيچ پژوهشي در اين زمينه صورت نگرفته است، انجام اين پژوهش، تلاش مؤثري در زمينۀ معرفي شعر و انديشۀ اين شاعر محسوب ميشود. روش مطالعه: اين پژوهش با شيوۀ توصيفي و تحليلي و بر مبناي مطالعات كتابخانه اي انجام ميشود. نخست مصاديق مربوط به سطوح مورد بحث استخراج و سپس با مراجعه به منابع مرتبط، شرح و تحليل لازم انجام خواهد شد. يافته ها: شعر امير شقاقي با اصول و ويژگيهاي شعر سبك خراساني انطباق قابل ‌توجهي دارد. وي شاعري متعهد و مقيّد به حفظ و ترويج شعائر آئيني و مذهبي است. تفنّنهاي جالبي نيز در حوزۀ شعر غنايي و توجه به مسائل اجتماعي و فرهنگي در شعر وي به چشم ميخورد. نتيجه گيري: شعر امير شقاقي در سطوح زباني، فكري، لغوي و بلاغي حائز ارزشها و نكات قابل‌ توجه است. شعر وي در سطح زباني، ساده و به دور از تعقيدات و تكلّفهاي شاعرانه است. در سطح فكري، علاوه بر توجه خاص به مؤلفه هاي مذهبي و توصيف گستردۀ احوال برخي شخصيتهاي ديني، به مسائل اجتماعي، فرهنگي و ساير موضوعات متفرقه نيز پرداخته است. در سطح لغوي، تسلط وي به زبان عربي و اصطلاحات مربوط به برخي علوم مشهود است. در سطح بلاغي نيز در حد متعادل از آرايه هايي نظير تشبيه، سجع، تنسيق الصفات، ارسال مثل، و واج‌آرايي استفاده كرده است.