بررسي مردم شناسانۀ باورهاي عاميانه در شعر شاعران مكتب آذربايجان

زمينه و هدف: مطالعۀ باورهاي عاميانه يكي از زيرشاخه هاي مردمشناسي است و از فولكلور و فرهنگ عامۀ يك سرزمين ميتوان بعنوان اسناد و مداركي ارزشمند براي انجام مطالعات مردم شناسانه بهره گرفت. فرهنگ عامه، كه در حقيقت طرز تلقي انسان سنتي از جهان و زندگي است، در تار و پود جامعه جاي دارد و مطالعۀ آن، افكار، احساسات، تخيلات و آرزوهاي يك قوم را آشكار ميسازد و پيشينه اي از فرهنگ و تمدن آن را نشان ميدهد. در اين ميان سهم مكتب آذربايجاني و شاعران آن بسيار زياد ست؛ چراكه آذربايجان و قفقاز بعنوان يكي از نواحي مهم فرهنگ ايراني، در رشد ادب فارسي نقش بسزا داشته است. در اين پژوهش با ژرفنگري در اشعار اين شاعران، باورهاي عاميانه و عقايد خرافي بررسي ميشود. روش مطالعه: اين پژوهش به شيوۀ توصيفي – تحليلي انجام شده است. يافته ها: در اين پژوهش نشان داده شد كه انديشه هاي عاميانه، كه پشتوانۀ شگرف و ارزشمندي در دل اعصار دارد، چگونه با تجلّي در شعر شعرا توانسته به دست ما برسد و همچون ميراثي ارزشمند بعنوان شاخصه هاي مردمشناسي مورد بررسي قرار گيرد. نتيجه گيري: نكته اي كه در پايان سزاوار است به آن اشاره شود بسامد زياد انعكاس باورهاي عاميانه در شعر شاعران مكتب آذربايجاني و نقش و تأثيري كه شعر آنان در مطالعات مردمشناسي، با تكيه بر فولكلور و ادبيات عامه دارد، است.