بررسي اثربخشي خاكستر لجن فاضلاب در كنترل واكنش قليايي-سيليسي و اثر هم افزايي آن با پوزولان هاي طبيعي

لجن فاضلاب يكي از محصولات فرعي فرآيند تصفيه فاضلاب‌ بوده كه به دليل وجود آلاينده‌هاي زياد در آن و حجم توليد بسيار بالا، بايد به روشي مناسب مديريت شود. يكي از اين روش‌ها، سوزاندن آن است. در دهه‌هاي اخير تحقيقات بسياري بر روي استفاده از خاكستر لجن فاضلاب در بتن به عنوان ماده جايگزين سيمان يا ريزدانه صورت گرفته است. از سويي ديگر، يكي از پديده‌هايي كه باعث بروز خرابي در بتن مي‌شود، واكنش قليايي-سيليسي است. يكي از راه‌هاي كنترل اين واكنش، استفاده از مواد مكمل سيماني بوده كه با مصرف قلياي خمير سيمان، از تشكيل ژل قليايي-سيليسي و ايجاد انبساط جلوگيري مي‌كند. به سبب عملكرد خاكستر لجن فاضلاب به عنوان يك ماده جايگزين سيمان در پژوهش‌هاي پيشين، احتمال دارد كه اين ماده بتواند با كاهش ميزان قلياييت، در كنترل اين پديده موثر باشد. اين در حالي است كه تا به امروز تحقيقات شاياني در اين زمينه به عمل نيامده است. در اين پژوهش به منظور بررسي اين تاثير، از خاكستر لجن فاضلاب به عنوان يك ماده جايگزين سيمان در درصد‌هاي 10، 30 و 50 به جهت كنترل واكنش قليايي-سيليسي استفاده شد. همچنين اثر دو پوزولان طبيعي تراس و پوميس بر بهبود خواص كنترلي خاكستر لجن فاضلاب سنجيده شد. نتايج نشان داد كه تنها در ملات‌هاي حاوي 50 درصد خاكستر، انبساط ناشي از اين واكنش كنترل گرديد.اين در حالي است كه با افزودن پوزولان‌هاي طبيعي تراس و پوميس با درصد‌هاي 5 و 10، خواص خاكستر لجن فاضلاب در كنترل واكنش قليايي-سيليسي در درصدهاي زير 30، بهبود چشمگيري يافت.