ارائه مدل پيش‌بيني مقاومت فشاري ژئوپليمر‌ ساخته شده با متاكائولن و سرباره با استفاده از روش سطح پاسخ

اين مطالعه با هدف بررسي و ارائه مدل پيش‌بيني مقاومت فشاري ژئوپليمرهاي مبتني بر متاكائولن و سرباره فعال‌شده با فعال‌ساز هاي قليايي با استفاده از روش سطح پاسخ (RSM) و طرح مركب مركزي (CCD) مدل‌هاي پيش‌بيني مقاومت فشاري نمونه‌ها ارائه و شرايط بهينه ساخت بررسي گرديد.نسبت‌هاي (متاكائولن به سرباره، نسبت فعال‌ساز به پيش ماده، مولار سيليكات سديم به هيدروكسيد سديم ودرصدآب ) به عنوان عوامل مستقل در 5 سطح و 6 نقطه مركزي تكرار شده (C0=6) بررسي شدند. نمونه‌هاي ژئوپليمري در ابعاد 20×20×20 ميلي‌متر ساخته شدند، سپس در دوره‌هاي زماني 3، 7 و 28 روز مقاومت فشاري آنها اندازه‌گيري شد. همچنين ارزيابي خواص مواد با استفاده از آزمون (XRD) و (FT IR) براي بررسي اثر هر كدام از متغيرهاي مستقل بر مقاومت فشاري نمونه‌هاي ژئوپليمري انجام گرفت. نتايج نشان داد كه استفاده از روش سطح پاسخ مي‌تواند برآورد مناسب از پاسخ را ارائه دهد، به‌طوري‌‌كه مقدار R^2 بزرگتر از 90 درصد براي هر پاسخ‌ به دست آمد. بيشترين مقاومت فشاري نمونه‌هاي ژئوپليمري پس از ۳ روز 10 مگاپاسكال و پس از 7 و 28 روز به ترتيب 16.57 و 22 مگاپاسكال اندازه‌گيري شد. با افزايش نسبت مولار سيليكات‌سديم به هيدروكسيدسديم تا سطح 2.5 و كاهش نسبت متاكائولن به سرباره باعث افزايش مقاومت فشاري نمونه‌هاي ژئوپليمر گرديد. نتايج FTIR نشان داد‌ كه هنگام تشكيل ژئوپليمر‌ها ساختارشان نسبت به مواد اوليه به علت تشكيل مونومرها و بسپارش تراكمي تغيير مي‌كند. نتايج آناليز XRD نشان دهنده وجود حالت قله‌مانند در اثر تشكيل محصول آمورف بود.