بررسي تحليلي تأثير پارامترهاي رئولوژيكي بر كارايي بتن خود تراكم

شاخص ترين وجه تمايز بتن خود تراكم و بتن معمولي كارايي مي‌باشد كه اين ويژگي به بتن خود تراكم اجازه پركردن قالب را بدون عمليات ويبره مي‌دهد. يكي از آزمون هاي اصلي در تعيين كارايي بتن خود تراكم آزمون L-box است كه به وسيله آن مي‌توان قابليت گذرندگي و پركننده‌گي بتن را مورد بررسي قرار داد. در اين مطالعه، با استفاده از نرم‌افزار Flow-3D، بتن‌ خود تراكم با ارزيابي نتايج آزمون L-box مورد مطالعه قرار گرفته و زمان رسيدن بتن به فاصله 40 سانتي‌متري از دريچه ثبت شده است. براي اين منظور، بتن هاي مورد استفاده داراي ويسكوزيته پلاستيك 38-10 پاسكال در ثانيه (Pa.s)، تنش تسليم 75-14 پاسكال (Pa)، وزن مخصوص 2000 و 2500 كيلوگرم بر متر‌مكعب (kg/m3) و مدول برشي الاستيك 100 و 1000 پاسكال (Pa) مي‌باشند. به‌منظور مدل‌سازي سنگ‌دانه‌ها، از اجزاي كروي شكل به قطر 20 ميلي‌متر و وزن مخصوص 2500 كيلوگرم بر متر‌مكعب (kg/m3) استفاده شده است. براي صرفه جويي در زمان و بررسي پارامترهاي موثر در مقدار زمان لازم براي رسيدن بتن به فاصله 40 سانتي‌متري از دريچه بالا رونده (T40cm)، طراحي آزمايش به روش تاگوچي انجام شده و تعداد 16 طرح آزمايش پيشنهادي توسط اين روش در نرم‌افزار Minitab بررسي شده است. پس از آناليز نتايج به روش سيگنال به نويز، مشاهده گرديد ويسكوزيته پلاستيك و تنش تسليم بتن خود تراكم به ترتيب بيشترين و كمترين تأثير را در مقدار T40cm دارند كه اين نتايج با نتايج حاصل از آناليز واريانس مطابقت دارد.