ارائه مدل اندازه‌گيري ظرفيت نوآوري سازماني با به كارگيري سيستم استنتاج فازي

زمينه و هدف: سازمان‌هاي موفق در محيط‌هاي پرتلاطم و رقابتي امروز آنهايي هستند كه نوآوري را در همه اركان عملكردي خود نهادينه نمايند. بر اين اساس، در پژوهش حاضر به ارائه مدلي مناسب براي ارزيابي ظرفيت نوآوري سازماني پرداخته مي‌شود. روش‌شناسي: پژوهش حاضر بر اساس هدف، كاربردي و از نظر شيوه گردآوري داده‌ها، پژوهشي توصيفي- پيمايشي است. جامعه آماري پژوهش شامل 28 خبره در سازمان مورد مطالعه بود. پس از شناسايي شاخص‌هاي نوآوري بر اساس مطالعه كتابخانه‌اي، از تكنيك دلفي فازي براي تعيين شاخص‌هاي نهايي و براي طراحي مدل پژوهش از سيستم استنتاج فازي استفاده شد. در نهايت، سه سيستم استنتاج فازي فرعي و يك سيستم استنتاج فازي اصلي به منظور ارزيابي ظرفيت نوآوري در نرم افزار متلب طراحي گرديد. يافته‌ها: مدل ارائه شده شامل 3 بعد وضعيت ورودي (وجود فرهنگ نوآوري، رهبري تحول‌آفرين، نوآوري به‌عنوان بخشي از استراتژي، مأموريت، چشم‌انداز و كارگروهي و تيمي)، وضعيت فرايند (ظرفيت تحقيق و توسعه، نوآوري باز، مديريت ايده و همكاري‌هاي پژوهشي) و وضعيت خروجي (بازدهي و كارايي محصولات نوآورانه، سرمايه‌گذاري بر روي توليد محصولات نوآورانه) بود. جهت پياده‌سازي مدل از داده هاي يك سازمان نظامي استفاده شد كه ظرفيت نوآوري سازماني را 0.68 برآورد نمود. تفاوت ناچيز خروجي سيستم (0.68) با ميانگين نظر خبرگان (0.65) در مورد نوآوري سازماني بيانگر اعتبار سيستم طراحي شده است. نتيجه‌گيري: مدل ارائه شده ابزار و ديدگاه مناسبي براي مديران جهت تحليل شكاف نوآوري و ايجاد بهبود در سازمان فراهم خواهد نمود.