بهبود بهره‌وري استفاده از سيستم‌هاي فتوولتائيك شناور در شمال ايران با استفاده از ساختار اينورتر چند رشته‌اي دو مرحله‌اي

سيستم‌هاي فتوولتائيك شناور، رويكردي جديد براي استفاده از سيستم‌هاي فتوولتائيك در آب است. اين سيستم، فرصت جديدي را براي افزايش ظرفيت توليد سيستم‌هاي فتوولتائيك خورشيدي به ويژه در مناطق شمالي ايران كه قيمت زمين زياد است، ايجاد مي‌كند. در اين مقاله جهت افزايش بهره‌وري بيشتر از اينورترهاي متصل به شبكه سيستم‌هاي خورشيدي شناور در مناطق شمالي كشور، ساختار اينورتر دو مرحله‌اي با اينورتر چند رشته‌اي تركيب شده است. از طرفي ديگر، روش اغتشاش و مشاهده (P O) يكي از متداول‌ترين روش‌هاي رديابي حداكثر توان (MPPT) است كه از معايب اين روش مي‌توان به نوسانات الگوريتم در طول تغييرات ناگهاني تابش اشاره كرد. از آنجايي كه مناطق شمالي ايران به دليل ابري بودن هوا داراي اين تغييرات ناگهاني در طول تابش هستند، جهت غلبه بر اين مانع، با اضافه كردن پارامتر تغيير جريان، الگوريتم اصلاح شده اعتشاش و مشاهده پيشنهاد گرديده است. در واقع در اين ساختار دو مرحله‌اي مبدل زتا و الگوريتم پيشنهادي اعتشاش و مشاهده جهت افزايش سطح ولتاژ مناسب پنل‌ها جهت روشن بودن اينورتر و رديابي حداكثر توان استفاده مي گردد و در مرحله دوم تبديل توان DC به AC انجام مي‌گيرد. جهت بررسي بهبود بهره‌وري، اينورتر پيشنهادي با اينورتر متمركز تك مرحله‌اي مورد مقايسه قرار مي‌گيرد. همچنين در اين مطالعه اثر باد و دماي آب در ميزان توليد سيستم فتوولتائيك شناور در نظر گرفته شده است. شبيه سازي سيستم با استفاده از نرم افزار متلب انجام گرفته است. نتايج شبيه سازي نشان مي‌دهد كه اينورتر پيشنهادي دو مرحله‌ اي چند رشته‌اي، 88/18 كيلووات ساعت به طور متوسط توان توليد مي‌كند كه اين ميزان در مقايسه با اينورتر تك مرحله‌اي متمركز افزايش يافته است.