كاربرد پريفايتون به عنوان فناوري زيستي نوآورانه در حذف آلاينده ها

پريفايتون، جامعه زيستي پيچيده اي مشتمل بر ريزجانداران و موجودات زنده مختلف و متعلق به گروه هاي فيزيولوژيك مختلف است كه به انواع بسترهاي معلق در بوم سازگان هاي غرقاب متصل مي شود. لايه هاي زيستي پريفايتيك، نقشي كليدي در پويايي بوم سازگان هاي غرقاب ايفا مي نمايند و از ظرفيت قابل توجهي در آلاينده زدايي برخوردارند. در مقاله پيش رو، جوانب مختلف مربوط به قابليت هاي بيوفيلم هاي پريفايتيك در حذف برخي از كليدي ترين آلاينده هاي زيست محيطي، همچون آلاينده هاي آلي و دارو هاي شيميايي، فلزات سنگين، ميكروپلاستيك ها و نيز عناصر غذايي، مورد بحث و بررسي قرار گرفته است. در اين مقاله، سازوكارهاي مختلف بكار گرفته شده توسط جوامع پريفايتيك براي حذف آلاينده هاي مختلف، به شيوه اي منسجم ارايه شده است. مطالعه مروري حاضر سعي دارد تا با ارايه يافته هاي پژوهش هاي اخير در قالب محتواي علمي و كاربردي، تشريح چالش هاي متداول در استفاده زيست فناورانه از پريفايتون و نيز ارايه برخي از مهم ترين محورهاي پژوهشي براي تحقيقات آينده، در راستاي افزايش دانش پيرامون بهره وري و نيز توسعه فنون نوين زيست پالايي مبتني بر پريفايتون مثمر ثمر واقع شود. كاربرد پريفايتون به منظور حذف آلاينده ها، در راستاي تازه ترين جهت گيري ها در گفتمان هاي مربوط به فناوري هاي زيست پالايي پيرامون بهره مندي از ظرفيت هاي كنسرسيوم هاي ميكروبي در مقابل استفاده از سويه هاي ميكروبي منفرد قرار دارد. در اين مقوله، نتايج بدست آمده از پژوهش ها نشان داده است كه حضور توأم چندين گروه ميكربي در يك جامعه زيستي مانند پريفايتون، با افزايش مقاومت ريزجانداران در برابر انواع شرايط محيطي نامساعد و نيز افزايش ظرفيت آلاينده زدايي در جامعه زيستي همراه است. بر اساس مطالعات ارايه شده در اين مقاله، جوامع زيستي پريفايتيك قادر هستند تا از طريق سازوكارهاي مختلف، نسبت به تغيير و تبديل و نيز تجزيه زيستي دامنه گسترده اي از آلاينده ها عمل كنند.