بررسي كاربرد اسيد هوميك و سطوح مختلف آبياري بر برخي ويژگي‌هاي فيزيكي، شيميايي و بيولوژي خاك در كشت فلفل دلمه‌اي

اسيد هوميك مي‌تواند با بهبود ساختمان خاك و نگه‌داري آب در خاك، سبب بهبود جذب آب توسط گياهان شود. اين ويژگي سبب شده تا كاربرد اسيد هوميك در خاك‌هاي مناطق خشك مورد توجه قرار بگيرد. بر اين اساس مطالعه‌ي حاضر با هدف بررسي اثر همزمان اسيد هوميك و كم‌آبياري بر ويژگي‌هاي فيزيكوشيميايي و بيولوژيكي خاك زير كشت فلفل دلمه‌اي به صورت آزمايش فاكتوريل در قالب طرح بلوك‌هاي كامل تصادفي با سه سطح اسيد هوميك صفر (HA0))، 2 (((HA20 و 4 (HA40) گرم بر گلدان) و چهار سطح آبياري (60 (L60)، 80 (L80)، 100 (L100) و 120 ((L120 درصد از تخليه رطوبتي خاك)، در گلخانه‌ي تحقيقاتي دانشگاه پيام نور بجنورد به صورت گلداني با چهار تكرار انجام شد. نتايج نشان داد تيمارهاي L80HA40، L100HA40 و L120HA40 بيشترين تاثير را در بهبود خصوصيات فيزيكي خاك نظير AS (پايداري خاكدانه)، و كاهش PAD (در صد تخريب خاكدانه‌ها) داشتند. همچنين با افزايش ميزان اسيد هوميك، فعاليت آنزيم‌هاي اوره‌آز، فسفاتاز اسيدي و قليايي در تيمار L80 افزايش و در تيمارهاي L100 و L120 كاهش يافت. بنابراين بيشترين مقدار آنزيم‌هاي اوره‌آز، آلكالين فسفاتاز و اسيد فسفاتاز، (678/98 μg NH4+-N g-1 dry soil 2h-1) ، 54/845 و 30/671 (µg PNP g−1 dry soil h−) در L80H40 مشاهده شد كه به ترتيب 6/4، 9/5، 8/2 و 0/6 برابر بيشتر از تيمار L60HA0بودند، با افزايش مقدار اسيد هوميك و افزايش سطوح آبياري تا L100، مقادير تنفس افزايش و سپس در L120 كاهش يافتند، با اين وجود فعاليت ميكروبي و به دنبال آن تنفس در L80 با L100 تفاوت معني‌داري نداشتند.