بررسي تأثير به كارگيري رويكرد مبتني بر مفهوم در فرايند آموزش مجازي تعاملي بر يادگيري دانشجويان كارشناسي ارشد در دانشگاه علوم پزشكي شهيد صدوقي يزد

مقدمه: مطالعه حاضر با هدف تعيين تأثير بكارگيري رويكرد مبتني بر مفهوم با استفاده از نقشه مفهومي در فرايند آموزش مجازي تعاملي بر يادگيري دانشجويان كارشناسي ارشد دانشكده بهداشت در مقايسه با گروه كنترل انجام شد.روش كار: اين مطالعه به صورت نيمه تجربي انجام شد. 54 نفر از دانشجويان رشته كارشناسي ارشد رشته هاي علوم پايه پزشكي در گروه مداخله و 55 نفر در گروه كنترل شركت داشتند. موضوع آموزش طراحي و فنون آموزش در علوم پزشكي هستند. برنامه آموزشي در گروه مداخله در 8 جلسه به صورت تركيبي (مجازي غيرهمزمان- حضوري) برگزار شد و در گروه كنترل آموزش به صورت آموزش مجازي همزمان برگزار شد. نگرش دانشجويان در گروه مداخله در رابطه با روش آموزشي از طريق پرسشنامه 13 سؤالي با مقياس ليكرت پنج تايي مورد سنجش قرار گرفت كه در مطالعهChiou تدوين شده بود. ارزيابي ميزان يادگيري دانشجويان در گروه مداخله با استفاده از ترسيم نقشه مفهومي و در گروه كنترل با استفاده از ارزيابي جداول مقايسه اي انجام شد. داده ها با استفاده از آزمون توصيفي (Mean, SD) و استنباطي (T-test) تحليل شد. يافته ها: ميانگين كل نمرات نگرش فراگيران نسبت به استفاده از نقشه مفهومي در فرايند آموزش 0.93±4.29 ارزيابي شد. ميانگين نمرات يادگيري دانشجويان در گروه مداخله 2.28 ±17.56 گزارش شد كه نسبت به گروه كنترل 4.88 ±15.50 به صورت معنيداري بيشتر بود. (p-value=0.0001).نتيجه گيري: نتايج نشان داد استفاده از نقشه مفهومي در فرايند آموزش تركيبي فرصت مناسبي براي يادگيري معنادار فراهم مي كند كه منجر به يادگيري مناسب دانشجويان مي گردد.