بررسي دانش و نگرش دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي گناباد نسبت به تدريس مجازي در شرايط COVID-19

مقدمه: هدف از اين مطالعه بررسي دانش و نگرش دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي گناباد نسبت به تدريس مجازي در شرايط COVID-19 در نيمسال دوم تحصيلي 98-99 انجام شد.روش ها: اين مطالعه تحليلي-مقطعي بر روي 146 دانشجوي دانشگاه علوم پزشكي گناباد انجام شد. ابزار گردآوري داده ها شامل فرم مشخصات فردي، پرسشنامه سنجش دانش و پرسشنامه سنجش نگرش ميشرا نسبت به آموزش مجازي بود. تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و با كمك آزمون هاي آماري مناسب انجام شد.يافته ها: به ترتيب ميانگين نمره دانش و نگرش دانشجويان نسبت به آموزش مجازي برابر 3/3 ± 96/8 و 52/11 ± 45/31 بود. بين نگرش با جنس و رشته تحصيلي رابطه معني داري وجود داشت، در حالي كه بين اين متغيرها با دانش رابطه معني‌داري ديده نشد. همچنين بين دانش و نگرش با مقطع تحصيلي ارتباط معني داري وجود نداشت.نتيجه گيري: با توجه به سطح دانش پايين و نگرش مثبت دانشجويان نسبت به آموزش مجازي، طراحي برنامه هاي آموزشي مانند كارگاه ها به منظور افزايش آگاهي و بالابردن ميزان توانايي جهت استفاده از آموزش مجازي، به عنوان يك ابزار آموزشي اثربخش، پيشنهاد مي گردد، تا پس از پايان اين بيماري و بازگشت به شرايط عادي از اين روش آموزشي نيز همچنان استفاده شود.