تحريف‌هاي كشف شده حسابرسي و لحن گزارشگري مديران: نقش ميانجي كيفيت گزارشگري مالي

تئوري هاي نمايندگي و اعتبار بخشي، توصيفي منطقي از نياز شركت ها به استفاده از خدمات حسابرسان ارائه نموده است. هرچند حسابرسان نقشي مهم در نظارت بر كيفيت گزارش هاي مالي ايفا مي نمايند، اما اين احتمال وجود دارد كه مديران به منظور پنهان نمودن نتايج ضعيف به دست آمده با تغيير در لحن گزارش هاي توضيحي به دنبال كنترل ادارك استفاده كنندگان از اطلاعات باشند. بنابراين هدف از پژوهش حاضر بررسي نقش ميانجي گري كيفيت گزارشگري مالي در رابطه بين كشف تحريف هاي حسابرسي و لحن گزارش هاي توضيحي سالانه مديران در محيط بازار سرمايه ايران مي باشد. در اين پژوهش از داده هاي 118 شركت پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار ايران طي دوره اي 8 ساله (سال 1393 الي 1400) با استفاده از داده هاي پنل جهت آزمون فرضيه ها استفاده شده است. همچنين آزمون فرضيه ها با استفاده از مدل هاي رگرسيون خطي و آزمون سوبل صورت گرفته است. نتايج حاكي از آن است كه با افزايش تلاش حسابرسان به منظور كشف تحريف هاي بااهميت صورت هاي مالي، سطح اقلام تعهدي اختياري كاهش يافته كه اين موضوع افزايش كيفيت گزارش هاي مالي را به همراه دارد. همچنين با كاهش در كيفيت گزارشگري مالي، مديران اقدام به بكارگيري واژگان مثبت بيشتري در گزارش هاي توضيحي سالانه مي نمايند. بدين ترتيب كيفيت گزارشگري مالي مي تواند نقشي ميانجي بر ارتباط بين كيفيت حسابرسي و لحن گزارش هاي توضيحي ايفا نمايد.