بررسي ارتباط انحراف توجه سهامداران نهادي و ريسك حسابرسي

سرمايه گذاران نهادي يكي از اركان اصلي حاكميت شركتي محسوب مي شود كه نظارت بر مديران، با وجود آنها به صورت مطلوب تري صورت مي گيرد. گاهي اوقات سرمايه‌گذاران نهادي به طور موقت توجه خود را بر بخش‌هايي از سبد سرمايه گذاري خود بيشتر متمركز مي‌كنند و اين موضوع باعث مي شود كه در همان زمان، فعاليت هاي نظارتي بر روي برخي شركت هاي ديگر كاهش يابد كه از اين موضوع تحت عنوان انحراف توجه سرمايه گذاران نهادي ياد مي شود. در پژوهش حاضر به اين موضوع پرداخته شده است كه وقتي توجه سرمايه گذاران نهادي از شركتي منحرف مي شود، آيا اين موضوع از ديد حسابرسان مستقل در ارزيابي ريسك حسابرسي مورد توجه قرار مي گيرد يا خير. براي اين كار با استفاده از يك معيار مناسب براي اندازه گيري انحراف توجه سرمايه گذاران نهادي، ارتباط آن با حق الزحمه حسابرسي و تأخير گزارش حسابرس مورد بررسي قرار گرفت. بدين منظور، 850 مشاهده سال – شركت (85 شركت پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران) در طي سال هاي 1391 تا 1400 گردآوري شده است. جهت تجزيه و تحليل داده ها از الگوي رگرسيون به روش داده هاي پانل و نرم افزار ايويوز 10 استفاده شد. يافته هاي پژوهش نشان داد كه با انحراف توجه سرمايه گذاران نهادي، ريسك مديريت سود و ريسك حاكميت شركتي افزايش يافته كه اين امر افزايش ريسك حسابرسي را به دنبال دارد، افزايش حجم كار براي كاهش ريسك حسابرسي، باعث افزايش حق الزحمه حسابرسي و تأخير در ارائه گزارش مي شود. لذا مي توان نتيجه گرفت كه فعاليت‌هاي نظارتي سهامداران نهادي منجر به كاهش ريسك حسابرسي شده و اين موضوع به نفع حسابرسان است. نتايج اين مقاله همچنين نشان مي‌دهد كه اثر منفي توجه محدود سرمايه‌گذاران نهادي در نظارت بر شركت‌ها مي‌تواند تا حدودي توسط حسابرسان مستقل كاهش يابد.