آنتي بيوتيك‌ها، مسيرهاي انتشار و روش‌هاي نوين حذف آنها از محيط‌هاي آبي

مقدمه: در سال‌هاي اخير مصرف آنتي‌بيوتيك ها به علت مصارف بهداشتي در ارتباط با سلامت انسان و دام به‌طور قابل توجهي در سراسر جهان افزايش يافته است. حضور اين تركيبات حتي در مقادير بسيار كم نيز مي تواند اثرات نامطلوبي بر محيط‎زيست و موجودات زنده داشته باشد. هدف از اين مطالعه مروري بر فناوري‌هاي مختلف براي حذف آنتي بيوتيك‌ها از محيط‌هاي آبي با تاكيد بر فن‌آوري هاي جديد مي باشد.مواد و روش ها: در اين مطالعه مروري براي دستيابي به مطالب به‌روز و معتبر از مطالعات كتابخانه‌اي و مقالات موجود در پايگاه‌هاي اطلاعاتي Google Scholar، Science direct، Springer، Scopus، Elsevier و PubMed كمك گرفته شدنتايج و بحث: نتايج نشان داد كه سيستم‌هاي بيوراكتور غشايي در بين روش‌هاي بيولوژيكي علي‌رغم هزينه بالا به‌سبب استفاده از فيلتراسيون، پساب با كيفيت‌تري توليد مي كنند و نسبت به ساير سيستم‌هاي تصفيه بيولوژيكي موثرتر هستند. همچنين بررسي روش‌هاي بيولوژيكي نشان داد كه راندمان حذف آنتي‌بيوتيك‌ها از 40 تا 95 درصد متغير بود. روش‌هاي اكسيداسيون پيشرفته در سال‌هاي اخير گزينه مناسبي براي حذف آنتي‌بيوتيك‌ها هستند كه قادر به حذف كامل آنتي‌بيوتيك‌ها مي‌باشند، همچنين فناوري ارزان و دوستدار محيط زيست مي‌باشند. نتيجه گيري: در اين بررسي، تعدادي از فناوري‌هاي تصفيه آلاينده‌هاي آنتي بيوتيكي و مزايا و معايب آنها مورد بررسي قرار گرفت و نشان داد كه فناوري‌هاي بيولوژيكي و فيزيكو شيميايي خصوصا فرآيندهاي اكسيداسيون پيشرفته قادر به حذف آلاينده‌هاي دارويي مي‌باشند. اگرچه كاتاليزورهاي نوري با موفقيت براي تصفيه فاضلاب در مقياس آزمايشگاهي توسعه يافته‌اند، اما نيازمند تحقيقات گسترده‌تري تا تجاري‌سازي از اين فرآيندها صورت مي‌باشد