تأثير كاربرد نيتروژن در برخي ويژگي‌هاي جو دركشت مخلوط با ماشك در شرايط ديم

به‌منظور مطالعه‌ي پتانسيل توليد وتوان رقابتي گياهان جو و ماشك در شرايط ديم تحت تأثير الگوهاي مختلف كاشت و استفاده از نيتروژن، آزمايشي در سال زراعي 98-1397در ايستگاه تحقيقاتي ديم شيروان استان خراسان شمالي اجرا شد. آزمايش به‌صورت كرت‌هاي خردشده بر پايه طرح بلوك‌هاي كامل تصادفي در چهار تكراربود. عامل اصلي شامل كود نيتروژن در سه سطح (صفر، 50 و 100 كيلوگرم در هكتار) و عامل فرعي الگوهاي مختلف كشت در پنج سطح (تك‌كشتي گياه جو، تك‌كشتي گياه ماشك، نسبت‌هاي سري افزايشي 15، 30 و 45 درصد افزايش ماشك به تراكم جو) و كشت از نوع درهم و سري افزايشي بود. بر اساس نتايج آزمايش، بيش ترين مقدار وزن هزار دانه در تيمار كشت خالص جو و در استفاده 50 و 100 كيلوگرم نيتروژن در هكتار (52.75 گرم)و در تيمار كشت مخلوط 100:30 و در عدم استفاده نيتروژن كم ترين مقدار وزن هزار دانه (45 گرم) را داشت، بيش ترين تعداد دانه در سنبله در نيتروژن 100 كيلوگرم در هكتار و كشت مخلوط 100:30 با متوسط 17.25 عدد و كم ترين مقدار اين صفت نيز در تيمار عدم استفاده نيتروژن و كشت خالص جو با متوسط 10.8 دانه در سنبله بود. همچنين بيش ترين عملكرد دانه در كشت خالص جو و در تيمار نيتروژن 100 كيلوگرم (1515 كيلوگرم) به دست آمد و كم ترين آن در كشت مخلوط 100:45 و تيمار كودي عدم استفاده نيتروژن (732.5كيلوگرم) به دست آمد نسبت برابري زمين در كشت مخلوط 100:45 و نيتروژن 50 كيلوگرم بيش ترين مقدار (1.158) را داشت. با توجه به نتايج LER استفاده از گياه ماشك به‌عنوان گونه تثبيت ‌شده كننـده نيتروژن همراه با مصرف 50 كيلوگرم كـود نيتروژن در هكتار براي دستيابي به عملكرد مطلوب مي‌تواند مؤثر باشد.