نگاهي تحليلي به مستندات مشروعيت يا بطلان روزه سالمندان در فرض عسر و حرج

يكي از مسائل در باب صيام، روزۀ افراد سالمند است كه در اين خصوص، فرض‌هاي مختلفي ازجمله استطاعت، عدم استطاعت، حرج و مشقت طرح شده است كه در فرض مشقت و سختي، اقوال مختلفي در آراي فقيهان مطرح گرديده است كه تحقيق پيش رو عهده‌دار بررسي فقهي و مستندات اين اقوال است. براساس يافته‌هاي تحقيق، در صورتي كه روزه‌گرفتن با حرج و مشقت همراه باشد، دو حالت متصور است: نخست آنكه، روزه‌گرفتن مستلزم ضرر باشد كه به دليل قاعدۀ لاضرر و آيه شريفه و عزيمت‌بودن قاعدۀ نفي حرج روزه جايز نيست. ديگري اينكه، روزه‌گرفتن مستلزم ضرر نيست كه در اين فرض دو قول ميان فقيهان مطرح است: برخي به صحت روزه قائل شده‌اند و برخي ديگر به بطلان و حرمت روزه تصريح كرده‌اند. هر دو قول بر مدعاي خود ادله‌اي اقامه كرده‌اند كه براساس يافته‌هاي پژوهش، نظريه بطلان و عدم جواز مقدم است. اين تحقيق با روش توصيفي-تحليلي، به بررسي آراي فقيهان و ادله آنها پرداخته است.