بررسي رابطه بين دسترسي به خدمات شهري و استرس شهري (نمونه مطالعاتي: ناحيه 8 منطقه 1 شهرداري تهران)

استرس شهري عامل مهم ايجاد بيماري‌هاي جسمي و رواني در شهرها و دسترسي به خدمات شهري يكي از مسائل بسيار مهم شهرسازي امروز بوده و لازم است برنامه ريزان و طراحان شهري در برنامه‌ها و طرح‌هاي خود به آنها توجه ويژه داشته باشند. اما با وجود اينكه در سال‌هاي اخير مطالعات بسياري به‌صورت مجزا به بررسي استرس و دسترسي به خدمات شهري پرداخته‌اند، تاكنون هيچ مطالعه‌اي در راستاي تبيين رابطه اين دو انجام نشده است. به همين منظور اين پژوهش با هدف تبيين رابطه استرس شهري و دسترسي به خدمات در ناحيه 8 منطقه 1 شهرداري تهران كه براساس نظر متخصصان پراسترس‌ترين ناحيه اين منطقه است، انجام شده است. يافته‌هاي پژوهش حاكي از آن است كه مقدار ضريب همبستگي بين متغير مستقل و وابسته 0.790 اس  كه نشان‌دهنده همبستگي بالا بين دسترسي به خدمات و استرس شهري است. همچنين ضريب تعيين تعديل‌شده و يا اصلاح‌شده نشان مي‌دهد 61 درصد از كل تغييرات ميزان استرس‌زا بودن محيط زندگي افراد وابسته به دسترسي به خدمات شهري در محدوده زندگي آنها است. همچنين با استفاده از ضرايب بتا شاخص‌هاي دسترسي به فضاي سبز، دسترسي به خدمات آموزشي، دسترسي به خدمات مذهبي، دسترسي به خدمات ورزشي، دسترسي به خدمات درماني و دسترسي به خدمات حمل‌ونقل به ترتيب مهم‌ترين شاخص‌هاي خدماتي مؤثر بر استرس شهروندان هستند. همچنين دسترسي به خدمات فضاي سبز، خدمات ورزشي و خدمات مذهبي موجب كاهش استرس شهروندان و نزديكي به خدمات آموزشي، خدمات حمل‌ونقل و خدمات درماني موجب افزايش استرس شهروندان مي‌شود. درنتيجه با ارتقا دسترسي به خدمات فضاي سبز، خدمات ورزشي و خدمات مذهبي و توجه ويژه به طراحي و برنامه‌ريزي خدمات آموزشي، خدمات حمل‌ونقل و خدمات درماني مي‌توان استرس شهري را تا حد چشمگيري كاهش داد.