مقايسه تأثير توسيليزوماب و پالس متيل پردنيزولون بر مرگ ومير و پيامدهاي بيماران مبتلا به كوويد-19 شديد شهر بوشهر

زمينه: تأثير توسيليزوماب و دوز بالاي كورتيكواستروئيد بر مرگ ومير و پيامدهاي كوويد-19 ابهاماتي دارد. اين مطالعه براي مقايسه اثر داروهاي توسيليزوماب و پالس متيل پردنيزولون بر مرگ ومير، پيامدها و مدت زمان بستري بيماران مبتلا به بيماري كوويد-19 شديد انجام شده است. مواد و روش‌ها: پژوهش فوق يك مطالعه گذشته‌نگر در نيمه اول سال 1400 بر روي 131 بيمار مبتلا به كوويد-19 شديد كه در بيمارستان شهداي خليج‌فارس بوشهر بستري بودند، انجام شد. 66 نفر در گروه پالس متيل پردنيزولون و 65 نفر در گروه دريافت كننده توسيليزوماب قرار گرفتند و از نظر پيامدهاي باليني و آزمايشگاهي و يافته‌هاي تصويربرداري ريه بررسي و مقايسه شدند. يافته‌ها: نتايج مطالعه نشان داد كه درصد مرگ ومير و ميانگين مدت زمان بستري در دو گروه پالس متيل پردنيزولون و گروه توسيليزوماب و همچنين ميزان نياز به اينتوباسيون در اين دو گروه از نظر آماري معني‌دار نبود (0/05 P). ميزان بهبود CRP و اشباع اكسيژن شرياني بعد از درمان در دو گروه به لحاظ آماري تفاوت داشت (0/01 P). نتيجه‌گيري: پالس متيل پردنيزولون در بيماران بدحال باعث بهبودي سريعتر اكسيژناسيون شرياني و فاكتور التهابي CRP مي‌شود ولي در پيش آگهي و مرگ بيماران بين اين دو دارو ارجحيت وجود ندارد. بنابراين مي‌تواند جايگزين مناسبي براي توسيليزوماب باشد.