تحليل سازه هاي مؤثر بر موفقيت تعاوني‌هاي توليد روستايي استان گلستان

موفقيت تعاوني‌هاي توليد روستايي نقش مهمي در نظام نوين كشاورزي، توانمندي و توسعه جوامع روستايي دارد. عملكرد اين شركت‌هاي تعاوني توسط عوامل مختلفي شكل گرفته و به آن وابسته است. در همين راستا، تحقيق حاضر به بررسي شناخت و تحليل سازه‌هاي مؤثر بر موفقيت تعاوني‌هاي توليد روستايي در استان گلستان پرداخته است. تحقيق حاضر از نوع توصيفي- پيمايشي بوده كه جامعه آماري اين تحقيق را 19612 نفر از 48 تعاوني فعال توليد روستايي تشكيل داده‌اند كه تعداد نمونه از طريق جدول كرجسي مورگان 377 نفر به دست آمد. نمونه‌گيري به صورت طبقه‌اي تصادفي انجام شد. پرسشنامه محقق‌ساخت ابزار سنجش تحقيق بود كه روايي محتوايي آن با استفاده از نظرات متخصصان تأييد شد. مقادير به دست آمده از ميانگين واريانس استخراج شده (AVE) و پايايي تركيبي (CR) نشان از روايي همگرا و پايايي مناسب پرسشنامه بود. تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS23 و جهت مدل‌سازي معادلات ساختاري از نرم‌افزار Smart PLS3 استفاده شد. نتايج به دست آمده از مدل نشان داد، افزايش انسجام و همبستگي گروهي با ضريب 0.933 و افزايش بهره‌وري، عملكرد و اثربخشي با ضريب 0.903 در سطح 99 درصد اطمينان، مهم‌ترين سازه‌هاي تأثيرگذار بر موفقيت تعاوني‌هاي توليد روستايي بود. نتايج نشان داد، موفقيت تعاوني‌هاي توليد روستايي تفاوت معني‌داري در گروه‌هاي نوع عضويت در تعاوني، تحصيلات، دريافت تسهيلات از تعاوني و شركت در دوره‌هاي آموزشي، دارد. با توجه به نتايج، رضايتمندي اعضاء از طريق ارائه خدمات و امكانات متفاوت از جمله نهاده‌اي، ضمن بالا بردن همبستگي گروهي، زمينه‌ساز عملكرد و اثربخشي بهتر تعاوني‌هاي توليد روستايي است.