توسعه راهبردهاي كارآفريني از طريق آسيب‌شناسي فرآيندهاي توسعه اجتماعي-اقتصادي شهري (مطالعه موردي شهر مشهد)

تحقيق كاربردي حاضر با رويكرد برنامه‌ريزي راهبردي با هدف تحليل وضعيت و تدوين راهبردهاي توسعه كارآفريني در شهر مشهد اجرا شد. ابزار تحقيق پرسشنامه‌اي بود كه شامل، تعداد 48 عامل خارجي (17 مورد فرصت‌ها و 31 مورد تهديدها) و 53 عامل داخلي (28 مورد قوت‌ها و 25 مورد ضعف‌ها) بود. تحليل داده‌ها بر مبناي چارچوب SWOT و ماتريس برنامه‌ريزي راهبردي انجام شد. جامعه آماري تحقيق شامل 30 نفر از كارشناسان (اعضاي هيأت علمي، مجريان و كارشناسان ارشد در حوزه شهرسازي و متخصصين حوزه برنامه‌ريزي توسعه در استانداري خراسان رضوي) بود. نتايج رتبه‌بندي گويه‌ها نشان داد كه مهمترين نقاط قوت، ضعف، فرصت و تهديد به ترتيب عبارتند از «وجود آستان قدس به عنوان جاذبه‌ي قوي جهت جذب گردشگران مذهبي»، «ضعف در سياست‌هاي نگهداري و تعميرات وسائل حمل و نقل عمومي»، «رونق اقتصادي و توسعه فرصت‌هاي كسب‌وكار» و «كنترل و دخالت همه جانبه دولت». يافته‌هاي تحليل SWOT نشان داد كه مجموع امتياز عوامل داخلي به‌ترتيب 2.910 و 3.650 و مجموع امتياز عوامل خارجي به‌ترتيب 3.049 و 2.663 مي‌باشد. با توجه به نتايج به‌دست‌آمده راهبردهاي توسعه كارآفريني در شهر مشهد به راهبردهاي تهاجمي (SO) نزديك است. از بين راهبردهاي تهاجمي اين موارد اهميت بيشتري داشته است: استفاده از نظرات متخصصان و كارآفرينان در تصميمات شهري، تقويت نهادهاي مدني و جامعه صنفي، تمركز بر فعاليت‌هاي كارآفريني گردشگري جهت بهره‌برداري از منابع و جاذبه‌هاي موجود به منظور كسب درآمد و اشتغالزايي.